Telegram Web Link
▫️شبح جنگ اروپا با روسیه بر سر کنفرانس مونیخ

▫️ايسنا

وعده نخست‌وزیر دانمارک برای ارسال تمام توپخانه‌های این کشور به اوکراین آنچنان در کنفرانس امنیتی مونیخ صدا کرد که نشان داد شبح جنگ با روسیه تا چه حد بر سر قاره سبز و این کنفرانس سایه افکنده است.نشریه آمریکایی در گزارشی به مناسبت پایان کنفرانس امنیتی مونیخ، به سایه‌افکندن شبح جنگ بر سر اروپا پرداخته است.

به گزارش"فارن پالسی"، کنفرانس امنیتی مونیخ در حالی به پایان رسید که «تهدید قریب‌الوقوع درگیری روسیه با اروپا رهبران جهان را دچار نوعی پریشانی ملموس کرده است». با تشدید تنش‌ها میان روسیه و غرب، بحث‌ها در کنفرانس مونیخ بر آمادگی اروپایی‌ها در مقابله با چالش‌های ناشی از اقدامات روسیه متمرکز بود.یکی از مهم‌ترین لحظات این کنفرانس زمانی بود که در روز شنبه نخست‌وزیر دانمارک خبری غیرمنتظره را اعلام کرد؛ اینکه دانمارک قرار است تمام تسلیحات توپخانه‌ای موجود در انبارهای خود را به اوکراین ارسال کند. این اقدام نه‌تنها در جنگ با روسیه به یاری اوکراین می‌آید، بلکه تلنگری است برای دیگر کشورهای اروپایی تا حمایت‌های خود از اوکراین را تسریع و تقویت کنند.

دیگر مقامات دفاعی مانند وزیر دفاع استونی هم با هشدار نسبت به قصد روسیه برای برهم‌زدن ثبات اروپا، وضعیت را پرتنش‌تر از قبل کردند. وزیر دفاع سوئد در اوایل سال میلادی جاری اظهاراتی درباره لزوم آمادگی برای حمله روسیه مطرح کرد و همتای انگلیسی او نیز نسبت به تلاش‌های روسیه برای تضعیف دموکراسی‌های غربی هشدار داد.

به گزارش فارن پالسی، با وجود مطرح‌شدن درخواست‌هایی برای افزایش حمایت نظامی از اوکراین، هنوز چالش‌های چشمگیری در افزایش تولید تسلیحاتی اروپا وجود دارد که برآورده‌کردن نیازهای تسلیحاتی و تجهیزاتی اوکراین را ناممکن کرده است. رهبران اروپایی برای تقویت توانایی‌های دفاع کی‌یف در حال بررسی گزینه‌های مختلفی هستند، از جمله صدور اوراق قرضه جنگی. بااین‌حال، برخی تحلیلگران نسبت به موثر بودن این اقدامات ابراز تردید کرده و خواستار یک استراتژی جامع‌تر برای رسیدگی به تنش‌های فزاینده و تضمین امنیت این منطقه شده‌اند.

یکی دیگر از بحث‌های داغ حاکم بر کنفرانس امنیتی مونیخ مسئله مقابله با دولت‌هایی مانند «ولادیمیر پوتین» رئیس‌جمهور روسیه بود که غرب آن‌ها را «مستبد» می‌داند. «ولودیمیر زلنسکی» رئیس‌جمهور اوکراین با انتقاد از استراحت دوهفته‌ای کنگره آمریکا آن هم بدون اینکه بودجه ۶۰ میلیارد دلاری اوکراین تصویب شده باشد، گفت «دیکتاتورها به تعطیلات نمی‌روند» و خواستار تصویب هرچه سریع‌تر بودجه حمایتی کاخ سفید برای اوکراین شد.
تاخیر پیش‌آمده در تصویب بودجه حمایتی اوکراین در کنگره آمریکا که شامل کمک‌هایی حیاتی برای ارتش این کشور است، موجب نگرانی و استیصال متحدان اروپایی ایالات متحده شده است. این لایحه حاوی حمایت‌هایی است که نقش کلیدی در توان اوکراین برای مقابله با روسیه داشته و تصویب‌نشدن آن کی‌یف را در موقعیت آسیب‌پذیری داده است.بر اساس این گزارش، نقش چین بیش‌ازپیش بر پیچیدگی این وضعیت افزوده و نگرانی از درگیرشدن این کشور در مناقشه اوکراین مقامات غرب را نگران کرده است. این در حالی است که مقامات چین متذکر شده‌اند به هیچ یک از طرفین درگیر در این جنگ سلاح ارسال نخواهند کرد. بااین‌حال، چین تبادلات تجاری خود را با روسیه حفظ کرده و از این راه به توان اقتصادی مسکو برای ادامه جنگ کمک کرده است.در در میان این چالش‌ها، نشانه‌هایی از پیشرفت کشورهای ناتو در زمینه تصویب بودجه‌های دفاعی استاندارد مشاهده می‌شود. کشورهای ناتو استاندارد خود در بودجه نظامی را ۲ درصد تولید ناخالص داخلی می‌دانند که البته تا امروز کشورهای اندکی در عمل این استاندارد را محقق کرده‌اند؛ اما نگرانی از بروز جنگ در اروپا و حمله روسیه کشورهای عضو ناتو را بر آن داشته تا به‌سوی تحقق‌بخشیدن به این استاندارد حرکت کنند.

با تداوم تشدید تنش‌ها، اروپا حالا خود را در یک مقطع حساس دیده و با چشم‌انداز درگیری قریب‌الوقوع دست‌وپنجه نرم می‌کند. تصمیماتی که قاره سبز در روزها و هفته‌های آتی می‌گیرد، چشم‌انداز امنیتی این منطقه را در سال‌های آینده شکل خواهد داد.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
/فارن افرز/

▫️چه شد که اردوغان گردش به شرق کرد؟

▫️انتخاب

#بخش_اول

سونر کاگاپتی در "فارن افرز" نوشت:  در اواخر ژانویه، پارلمان ترکیه با پیوستن سوئد به ناتو موافقت کرد و به دو سال مانع تراشی دولت ترکیه در این زمینه پایان داد. ظاهرا دلیل مخالفت آنکارا با عضویت سوئد در این ائتلاف نظامی این بود که استکهلم به اعضا و تامین کنندگان مالی حزب کارگران کردستان (پ ک ک) که یک گروه تروریستی شناخته می شود اجازه داده بود تا دهه ها در خاکش فعالیت کنند. اما به محض اینکه رئیس جمهوری ترکیه به آنچه هدف اصلی اش بود رسید، مخالفت ترکیه با عضویت سوئد برطرف شد. آنکارا خواهان دریافت 40 فروند جنگنده اف 16 از ایالات متحده برای تجهیز و ارتقای ناوگان نیروی هوایی ترکیه و فرصتی برای دیدار اردوغان با بایدن در کاخ سفید بود.
 
به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، در ادامه این مطلب امده است:  اینکه واشنگتن با این معامله تسلیحاتی 23 میلیارد دلاری موافقت کرده موضوع کم اهمیتی نیست. ممنوعیت نانوشته فروش تسلیحات آمریکایی به ترکیه از زمان خرید سیستم های دفاع موشکی روسی در سال 2017 برقرار شده بود. در آن زمان، کنگره درخواست ترکیه برای خرید اف 16 را بی پاسخ گذاشت و مقام های آمریکایی و قانون گذاران این کشور از آنکارا بابت خرید تسلیحات از یک کشور متخاصم ناتو انتقاد کردند. جو بایدن همچنین تنها رئیس جمهور آمریکا در طول حضور 2 دهه حضور اردوغان در قدرت است که وی را به کاخ سفید دعوت نکرده است.

ایالات متحده مشتاق است که روابط کشورهای درون ناتو را ارتقا ببخشد و هرگونه دو دستگی در درون این ائتلاف را از میان بردارد. همه این دلایل موجب شده تا اردوغان (که تا بهار امسال عمدتا با بی محلی کاخ سفید مواجه شده بود) بتواند یک پیروزی دیپلماتیک به دست بیاورد. آمریکا حتی این چراغ سبز را نشان داده که بایدن ممکن است به زودی همتای ترک خود را به کاخ سفید دعوت نماید.
 
برخی تحلیلگران این معامله را نشان دهنده یک ریسِت عمده در روابط آمریکا با ترکیه تلقی می کنند. اجازه به سوئد برای عضویت در ناتو ممکن است نشانه ای از آغاز یک دوره گرم در روابط بین آنکارا و غرب به نظر برسد و این سیگنال را ارسال نماید که ترکیه با اعضای محوری ناتو در تمام زمینه ها هماهنگی نزدیک تری خواهد داشت.

اما چنین برداشتی از گرایش های ژئوپلتیک واقعی ترکیه صحیح به نظر نمی رسد. اتفاقا این توافق نشان دهنده ماهیت اساسا معامله محور سیاست خارجی اردوغان است، رهبری که در جستجوی تحقق بلندپروازی های خود مایل به نگاه به شرق، غرب، شمال و جنوب است. در واقع، یک تغییر جهت عمیق تر و مهمتر در درون ترکیه در جریان است. تغییری که حتی با وجود موضع آشتی جویانه فعلی در خصوص گسترش ناتو، ترکیه را از غرب دور می کند.
 
دست کم از آغازین سال های قرن حاضر، نخبگان سیاسی متمایل به غرب سال های نه چندان دور ترکیه، کنترل خود را بر جامعه ای که از زمان تاسیس ترکیه مدرن در سال 1923 در حال راهبری آن بودند از دست داده اند. اردوغان نماد چنین تغییر جهتی است، هرچند به طور کامل مسئول وقوع آن نیست. 
 
بر خلاف مصطفی کمال آتاتورک که از استان های اروپایی امپراطوری عثمانی آمده بود، خواستگاه رجب طیب اردوغان، آناتولی سنتی و مذهبی است و وی وابستگی های احساسی و سیاسی کمتری نسبت به غرب دارد. لنگر ترکیه جدیدی که وی ساخته نه در اروپا بلکه در درون خاک ترکیه قرار دارد. 
 
این بدان معنا نیست که ترکیه کرسی خود بر دور میز غرب را ترک خواهد کرد. هر چه باشد، تلاش ترکیه برای پیوستن به غرب که سابقه آن به اولین تلاش های نخبگان عثمانی در اوایل قرن هجدهم برای اروپایی نمودن این کشور برمی گردد، به اندازه تاریخ شکل گیری خود اروپای مدرن قدمت دارد. اما می توان انتظار داشت ترکیه، که در حال حاضر مرکز ثقل آن در آناتولی قرار دارد، جایگاه خود به عنوان یک قدرت هیبریدی را جایی در میانه غرب و بقیه جهان تعریف نماید.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
/فارن افرز/

▫️چه شد که اردوغان گردش به شرق کرد؟

▫️انتخاب

#بخش_پایانی

برای دهه های متمادی یک چشم انداز اروپازده بر سیاست خارجی ترکیه حاکم بود، اما ترکیه جدید بدون توجه به اهداف یا اولویت های غربی آزادانه با سایر کشورها تعامل می کند، زیرا ترکیه اکنون جهان را از پشت یک عینک آناتولیایی نگاه می کند.

با وجود شیفتگی کمالیست ها نسبت به غرب و تعریف هویت خود به عنوان یک هویت اروپایی، اروپا تمایل چندانی به رابطه با ترکیه نشان نداد. در سال های 1995 تا 2013 و در جریان گسترش سریع اتحادیه اروپا پس از فروپاشی شوروی و پایان جنگ سرد، این اتحادیه 16 عضو جدید پذیرفت. ابتدا به نظر می رسید که ترکیه هم ممکن است به این گروه بپیوندد. فرآیند پذیرش که قبل از پایان جنگ سرد در سال 1987 آغاز شده بود، با روی کار آمدن اردوغان در سال 2003 جان تازه ای گرفت، زیرا بسیاری از ناظران اروپایی او را یک اسلامگرای معتدل می شناختند که عمیقا معتقد به تقویت نهادهای دموکراتیک است. در سال 2005 اتحادیه اروپا گفتگوهای رسمی برای عضویت را با ترکیه آغاز کرد.اما در نهایت ترکیه راهی به درون اتحادیه پیدا نکرد. ظاهرا فرانسه و آلمان تمایلی به استقبال از ترکیه نداشتند و کمک کرد که ترکیه در آناتولی لنگر بیاندازد.

حزب عدالت و توسعه اردوغان تجسم عینی رشد اهالی آناتولی در ساختار سیاسی و اداری این کشور است. حزب عدالت و توسعه ماشینی است که سوخت آن رای دهندگان، بنگاه های اقتصادی، نخبگان و یک ویژگی انسانی است که ریشه در بخش داخلی آناتولی و ساحل دریای سیاه دارد، منطقه ای که والدین اردوغان متعلق به آن هستند. تعداد زیادی سیاستمدار از این منطقه در کابینه های اردوغان حضور داشته اند. در بروکراسی اداری ، دادگاه های عالی و رسانه های خبری مطرح نیز همین اصل صادق است و بسیاری از پست ها توسط اهالی آناتولی که سمپاتی خاصی به رئیس جمهور دارند اشغال شده اند.
 
غلبه اهالی آناتولی بر سپهر سیاست در ترکیه محصول تغییرات جمعیتی این کشور در طی دهه های گذشته و کاهش نفوذ نخبگان سکولار در جامعه این کشور است. اردوغان بیش از آنکه دلیل این پدیده باشد، یکی از نتایج و تبعات آن است. نخبگان جدید آناتولیایی ترکیه عنان امور را در دست گرفته اند و دیگر هویت ترکیه را در چهارچوب اصولی که آتاتورک و پیروان کمالیست وی تعریف کرده بودند تعریف نمی کنند. آنها اسلام را نیز بخشی از هویت ملی ترکیه می دانند. 
 
بهترین راه برای ایالات متحده جهت نزدیکی به ترکیه به رسمیت شناختن واقعیت های جدید عرصه سیاسی ترکیه است. ترکیه جدید هویت های بسیاری دارد که هیچ کدام از آنها انحصاری نبوده و به آسانی قابل طبقه بندی نیستند. اگر ترکیه یک کشور خاورمیانه ای است، در عین حال تنها کشور خاورمیانه است که در دریای سیاه نیز یک قدرت به حساب می آید. و اگر یک کشور اروپایی است، تنها دولت اروپایی است که دارای مرز مشترک با ایران است و اگر یک قدرت اوراسیایی است، تنها کشور اوراسیاست که عضو ناتو است.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
/نشنال اینترست/

▫️تهاجم نظامی احتمالی آمریکا به ایران چه شرایطی را رقم خواهد زد؟ / چین روسیه مخالفت خواهند کرد؛ عربستان و اسرائیل از هزینه‌های جنگ واهمه دارند؛ انگلیس و فرانسه هم مجبور می‌شوند از اقدام آمریکا فاصله بگیرند

▫️انتخاب

#بخش_اول

"رابرت فارلی"، استاد دانشگاه کنتاکی آمریکا در یادداشتی در نشریه"نشنال اینترست" نوشت: تعداد معدودی در هیئت حاکمه آمریکا خواهان استفاده از گزینه نظامی جهت ساقط نمودن جمهوری اسلامی ایران هستند و علاوه بر اینکه چنین گزینه‌ای احتمال موفقیت چندانی ندارد، تمایل زیادی نیز برای پرداختن هزینه‌های ضروری جهت به نتیجه رسیدن چنین عملیاتی وجود ندارد. با این همه، ارزیابی این موضوع که جنگ برای تغییر رژیم در ایران چه وضعیتی ممکن است به بار بیاورد می‌تواند جالب توجه باشد. 

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، تهاجم نظامی به ایران و دیکته نمودن خواسته‌های آمریکا به یک تهران اشغال شده یکی از راه‌های دستیابی به تغییر رژیم در این کشور است. اما ایالات متحده قادر به ساقط کردن جمهوری اسلامی از طریق توسل به نیروی نظامی نخواهد بود. آمریکا فاقد پایگاه‌های منطقه‌ای ضروری جهت تقویت و پشتیبانی نیرو‌ها به منظور تهاجم به ایران، از بین بردن نیرو‌های مسلح آن، جایگزین نمودن حکومت انقلابی در تهران و سپردن کنترل این کشور به یک دولت جدید و تابع نظرات واشنگتن است.آمریکا می‌تواند از طریق عراق وارد خاک ایران شود، اما این امر احتمالا مستلزم یک جنگ دیگر برای تغییر رژیم کنونی در بغداد است. در عوض واشنگتن می‌تواند با انجام یک ورود نیروی آبی خاکی به ایران، بخشی از نیاز‌های خود به داشتن پایگاه استقرار در اطراف مرز‌های این کشور را مرتفع نماید.

اما چنین اقدامی نیرو‌های آمریکایی را در معرض زرادخانه موشک‌های بالستیک ایران قرار خواهد داد و واشنگتن با تلفات سنگینی مواجه خواهد شد. به علاوه این موضوع مشکل اشغال کشور پس از اتمام جنگ را حل نمی‌کند.در مراحل اولیه تهاجم نظامی ایالات متحده زیرساخت‌های نظامی موجود ایران شامل پایگاه‌های هوایی و دریایی و تاسیسات موشک‌های بالستیک را هدف قرار خواهد داد. این حملات علیرغم سیستم‌های دفاع هوایی ایران، آسیب قابل توجهی به این کشور وارد خواهد آورد و نیروی دریایی و هوایی آن لطمات زیادی خواهند دید. همچنین ضربه قابل توجهی به توان موشکی ایران وارد خواهد شد. پایگاه‌های نظامی برای انجام چنین حملاتی می‌تواند توسط متحدان آمریکا در منطقه از جمله عربستان تامین شود، هرچند که تمایل عربستان به پشتیبانی از یک تهاجم نظامی بلندمدت علیه ایران محل سوال جدی است.

هرچند حملات به زیرساخت‌های نظامی و سیاسی ایران آسیبی جدی به حکومت ایران وارد می‌سازد، اما هدف آمریکا تضعیف حمایت داخلی از حکومت تهران است. بدین منظور، آمریکا ممکن است اقتصاد ایران را هدف قرار دهد که شامل تاسیسات نفتی و زیرساخت‌های حمل و نقل این کشور است. چنین حملاتی ممکن است عملا موجب از بین رفتن صنعت نفت ایران حداقل در کوتاه مدت شود و لطمات اقتصادی جدی‌ای به جمهوری اسلامی ایران وارد نماید. ایران از گزینه‌های مختلفی برای پاسخ دادن به حمله احتمالی آمریکا برخوردار است. ایران می‌تواند از نیرو‌های نیابتی خود در عراق و افغانستان بهره بگیرد.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
/نشنال اینترست/

▫️تهاجم نظامی احتمالی آمریکا به ایران چه شرایطی را رقم خواهد زد؟ / چین روسیه مخالفت خواهند کرد؛ عربستان و اسرائیل از هزینه‌های جنگ واهمه دارند؛ انگلیس و فرانسه هم مجبور می‌شوند از اقدام آمریکا فاصله بگیرند

▫️انتخاب

#بخش_پایانی

همچنین تهران می‌تواند از نیرو‌های تحت حمایت خود در منطقه بخواهد که حملاتی را علیه متحدان آمریکا انجام دهند. ایران می‌تواند از حجم گسترده موشک‌های بالستیک خود برای حمله به پایگاه ها، کشتی‌ها و تاسیسات نظامی و اقتصادی متحدان آمریکا استفاده نماید. اما به احتمال زیاد تهران تنها صبر پیشه خواهد کرد، زیرا منطق حکم می‌کند که افکار عمومی بین المللی علیه حمله نظامی آمریکا وارد عمل شود و تا زمانی که اقدام نظامی این کشور متوقف نشود از پای ننشیند.بعید است پروژه تغییر رژیم در ایران موفقیت آمیز باشد و به احتمال زیاد مشکلاتی را که قرار است چنین پروژه‌ای برطرف نماید، تشدید خواهد کرد.

اولا هرگونه حمله‌ای علیه ایران احتمالا با واکنش‌های ملی گرایانه مواجه خواهد شد و افکار عمومی را در کوتاه مدت به سمت حمایت از حکومت سوق خواهد داد. یک حمله نظامی همچنین حکومت را قادر خواهد ساخت کنترل‌های اجتماعی و اقتصادی سختگیرانه را شدت ببخشد. این کنترل‌ها ممکن است در بلندمدت با واکنش منفی مردمی مواجه شود، اما قیام بر علیه حکومت به هیچ عنوان یک نتیجه قطعی نخواهد بود.

ثانیا، ایالات متحده فاقد حمایت بین المللی برای به راه انداختن کمپین تغییر رژیم است. حتی متحدانی مانند عربستان و اسرائیل هم احتمالا از هزینه‌های بلندمدتی که جنگ می‌تواند به بار بیاورد واهمه خواهند داشت. نه روسیه و نه چین به هیچ وجه از چنین جنگی حمایت نخواهد کرد و هر دو از راه‌های مختلف برای کاهش فشار بر تهران استفاده خواهند کرد. کشور‌های اروپایی نیز از طریق ابراز مخالفت علنی شدید واکنش نشان خواهند داد و در نهایت حتی رهبران همراه با جنگ در فرانسه و انگلیس را وادار خواهند نمود تا از اقدام واشنگتن فاصله بگیرند.ثالثا مشخص نیست که چنین اقدام نظامی‌ای چگونه خاتمه خواهد یافت.

آمریکا فاقد حمایت بین المللی برای توسل به یک اقدام نظامی نظیر آنچه در دهه ۱۹۹۰ علیه عراق انجام داد است. همراهی بین المللی با ایران نیز در طول زمان بالاتر خواهد رفت و این واقعیتی است که رهبران ایران مطمئنا آن را درک می‌کنند. اگر جمهوری اسلامی ایران سرنگون نشود، ایالات متحده در نهایت یا باید به شکست خود اذعان کند یا راه را برای تشدید خطرناک تنش باز نماید.

تغییر رژیم ممکن است جواب دهد، اما دلایل خوب چندانی وجود ندارد که معتقد باشیم احتمال دستیابی به چنین هدفی بالاست. تحمیل یک رویارویی نظامی هزینه‌های جدی بر ایران تحمیل خواهد نمود، اما ایالات متحده را نیز متعهد به از میان بردن جمهوری اسلامی خواهد کرد، فرآیندی که اگر هم موفق باشد، ممکن است دهه‌ها به طول بیانجامد.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
▫️اروپا به دنبال کاهش نفوذ روسیه در قفقاز است/ صلح ارمنستان و آذربایجان در سال ۲۰۲۴ منعقد می‌شود

▫️ایلنا

"قاسم مؤمنی"، کارشناس مسائل قفقاز با اشاره به پیشنهاد جدید جمهوری آذربایجان به ارمنستان برای امضای توافق صلح در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: قبل از هر چیز باید بدانیم که رئیس‌جمهوری آذربایجان و نخست‌وزیر ارمنستان در حاشیه اجلاس امنیتی مونیخ که اساساً این اجلاس با محوریت امنیت بین‌الملل و برگرفته از مسائل و راهبردهای سیاسی به صورت سالانه برگزار می‌شود، با یکدیگر دیدار کردند که این دیدار توسط اولاف شولتس، صدراعظم آلمان ترتیب داده شده بود و در آن بحث توافق صلح میان باکو و ایروان مطرح شد. توجه داشته باشید که کشورهای اروپایی به دنبال آن هستند که به دلیل وضعیت فعلی اوکراین، نخست خود را در کریدور زنگزور دخیل کنند و دوم اینکه بتوانند نفوذ روسیه در قفقاز را کاهش دهند. این در حالیست که ارمنستان اخیراً به عضویت دیوان کیفری بین‌المللی درآمده و اگر قرار باشد رئیس جمهوری روسیه به این کشور سفر کند ایروان می‌بایست او را دستگیر کرده و تحویل دیوان کیفری بین المللی دهد.

وی ادامه داد: این روند را باید یک اهرم فشار با ماهیت غربی علیه مسکو بدانیم که البته روس‌ها هم علیه آن موضع گرفتند. در این راستا نخست وزیر ارمنستان با اعمال فشار بر غرب و رویگرداندن از روسیه به دنبال آن است تا حمایت بیشتر اروپا و ایالات متحده را کسب کند که تا حدی هم در این سناریو موفق عمل کرده است اما باید توجه کرد که زیرساخت نظامی و حتی آموزش‌هایی که به نیروهای ارمنستان ارائه شده اساساً با استانداردهای روسیه هماهنگ است که بر هم زدن این روند به نفع غرب، اقدام سخت و پرهزینه به حساب می‌آید. به همین دلیل فکر می‌کنم که اجلاس مونیخ بستری بود برای آنکه بتوانند ارمنستان را مجدداً تا حد دیگری از روسیه دور کنند تا در نهایت بتوانند این کشور را به جمهوری آذربایجان نزدیک کرده و آنها را به سمت صلح سوق دهند. این در حالیست که اختلافات میان دو طرف زیاد بوده که یکی از آنها بحث کریدور زنگزور است.

این تحلیلگر مسائل سیاسی تصریح کرد: اختلاف بعدی بر سر ارامنه قره‌باغ هستند که چیزی در حدود ۱۵۰ هزار نفر به حساب می‌آیند که بخش اعظمی از آنها همین حالا در ارمنستان حضور دارند و دعوا بر سر این است که آذربایجان باید ماهیت این جماعت را بپذیرد. بحث روابط سیاسی و امضای توافق صلح و افتتاح سفارتخانه دو طرف هم از جمله مسائلی است که آنها در مورد عملیاتی شدن آن باید به نتیجه برسند. به همین دلیل معتقدم سال ۲۰۲۴ به دلیل حمایت اروپا و غرب، ارمنستان و آذربایجان با هم توافق صلح را امضا خواهند کرد و به موازات آن هم جو بایدن سعی می‌کند تا انتخابات ۲۰۲۴ آمریکا پرونده اوکراین را تعیین و تکلیف کند. تمام این اتفاقات در حالی انجام می‌شود که روسیه در داخل خود دچار شکاف‌های سیاسی و همچنین نارضایتی‌ها در خصوص اقتصاد شده که بخشی از آن به تحریم‌های اعمال شده از سوی غرب برمی‌گردد که تأثیرات منفی خود را بر پیکره جامعه روسیه گذاشته است.

وی افزود: با تمام این تفاسیر، روس‌ها هم به صورت مستقیم و غیرمستقیم در پرونده صلح آذربایجان و ارمنستان منافعی را برای خود لحاظ کردند. باید توجه داشت که در جامعه روسیه چیزی حدود چهار میلیون نفر از ارامنه حضور دارند و از سوی دیگر هم ارتش روسیه همچنان در ارمنستان مستقر است و چندین پایگاه نظامی در اختیار دارد و به همین دلیل فکر می‌کنم اگر مسکو در مورد ارمنستان احساس خطر کند احتمال دارد که معادله را به هم بزند. آنچه با نگاهی به داده‌های مذکور و شرایط فعلی دنیا می‌بایست مورد نظر قرار بگیرد این است که روس‌ها نمی‌خواهند غرب و به خصوص ناتو در حوزه نفوذ سنتی آنها اعمال فشار و حضور کنند.

مومنی در پایان خاطرنشان کرد: در این میان روس‌ها ممکن است برای تلافی کردن اوضاع و احوال فعلی هم فشار خود علیه اوکراین و به خصوص علیه منافع غرب در این کشور را دوچندان کنند و حتی بحث تقویت استقلال‌طلبان طرفدار روسیه در شرق اوکراین هم مطرح خواهد بود. این در حالیست که احتمال دارد در جمهوری‌های خودمختار روسیه یک انقلاب یا یک به هم ریختگی رخ دهد که این موضوع هم می‌تواند تلافی کردن غرب در قبال رفتار روسیه تلقی شود. به همین جهت هر دو پرونده به یکدیگر ارتباط دارد و دلیل آن مشترک بودن بازیگران و منافع آنها در هر دو پرونده است. بر همین اساس است که می‌گوییم سال ۲۰۲۴ برای آذربایجان، و حتی روسیه و ارمنستان یک سال بسیار مهم و حیاتی به حساب می‌آید.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
#اقتصاد_انرژی

▫️موضع انتخاباتی صنعت نفت آمریکا

▫️دنیای اقتصاد-حمید ملازاده

#بخش_اول

صنعت نفت و گاز ایالات‌متحده حمایت قاطع خود را از پیشنهاد دونالد ترامپ برای نامزدی جمهوری‌خواهان در انتخابات سال‌۲۰۲۴ اعلام کرده، به‌طوری که کمک‌های مالی این صنعت به او (حدود ۱۰‌میلیون دلار) تقریبا ۱۰‌برابر بیشتر از رقیب او، نیکی هیلی، در مبارزات انتخاباتی بوده‌است.براساس گزارش تارنمای بیزینس استاندارد و تجزیه و تحلیل موسسه OpenSecrets، به‌رغم اینکه رئیس‌جمهور جو بایدن، در طول دوران تصدی خود،سود کلانی را به جیب مالکان شرکت‌های نفتی سرازیر کرده، کمترین حمایت را از سوی حامیان مالی صنعت نفت برای انتخاب مجدد خود دریافت کرده‌است.

کمپین ترامپ به یکی از بزرگ‌ترین دریافت‌ کنندگان کمک‌های مالی از بخش نفت و گاز تبدیل شده که نشان‌دهنده نقش مهم او در بازگشت به کاخ‌سفید است.این حمایت گسترده از ترامپ همیشه هم اینطور نبوده‌است.سال‌گذشته،زمانی‌که ترامپ با رقابت سایر نامزدهای جمهوری‌خواه روبه‌رو شد،مالکان صنعت نفت کمک‌های خود را درمیان رقبای او،از جمله هیلی و ران دیسانتیس، فرماندار فلوریدا تقسیم کردند،با این حال هنگامی که ترامپ موقعیت خود را به‌عنوان پیشتاز تثبیت کرد،شرکت‌های نفتی تمام حمایت خود را به او منتقل کردند.چهره‌‌‌‌های قابل‌توجهی در صنعت نفت، مانند هارولد هام، بنیان‌گذار Continental Resources Inc، درابتدا از سایر نامزدها حمایت کردند، اما در نهایت ترامپ را به‌عنوان گزینه آخر برگزیدند،زیرا نامزدی او محتمل‌‌‌‌تر به‌نظر می‌رسید.علاوه‌بر این، ترامپ کمک‌های قابل‌توجهی از سایر افراد بانفوذ از جمله جورج بیشاپ از شرکتG.E.Corp و تیم دان از C.O LLC دریافت کرده‌است.

▪️سرمایه‌‌‌‌داران وال‌استریت

در مقابل،نیکی هیلی حمایت چندانی از طرف مالکان میادین نفتی دریافت نکرده، اما توانسته توجه بیشتر سرمایه‌داران وال‌استریت را به خود جلب کند.بایدن، به‌رغم تلاش‌هایش برای اقدام جهت کاهش تغییرات آب‌وهوایی و ترویج انرژی‌های تجدیدپذیر،به دلیل سیاست‌هایش برای هدف قرار‌دادن کاهش آلودگی و انتشار گازهای گلخانه‌ای، کمترین حمایت را از طرف شرکت‌های نفت و گاز دریافت کرده‌است.به‌رغم سیاست‌های بایدن،ایالات‌متحده در دوران ریاست‌جمهوری او، بالاترین رونق تولید و صادرات نفت و گاز را تجربه‌کرده است،با این حال پرچمداران صنعت، این رشد را به عواملی مستقل از سیاست‌های بایدن، مانند شرایط بازار و پیشرفت‌های تکنولوژیکی نسبت می‌دهند و دل خوشی از بایدن ندارند، درحالی‌که ترامپ به دلیل حمایت از حفاری به‌عنوان دوست صنعت نفت و گاز تلقی می‌شود، رویکرد غیرقابل پیش‌بینی او نسبت به موضوعات سیاسی، باعث ایجاد تردید درمیان حامیان این صنعت شده‌است،با این‌وجود ترامپ به دلیل همسویی‌‌‌‌اش با منافع صنعت، کاندیدای مطلوبی برای کسانی که در بخش نفت و گاز هستند،است.بازگشت احتمالی ترامپ به‌ قدرت در نوامبر،سوالاتی را در مورد جهت‌گیری آینده سیاست انرژی ایالات‌متحده ایجاد‌کرده است.با تمرکز کمپین او بر افزایش تولید نفت و گاز، عقب‌نشینی از طرح‌های آب‌و‌هوایی و حمایت از سوخت‌های فسیلی، دولت دوم ترامپ می‌تواند پیامدهای مهمی برای بخش انرژی و محیط‌زیست داشته‌باشد.یکی از حوزه‌های کلیدی مورد‌توجه برنامه ترامپ در انرژی، توسعه تولید نفت و گاز خواهد بود. ترامپ در دوره اول ریاست‌جمهوری خود بر اهمیت افزایش تولید انرژی داخلی تاکید کرد و اغلب تمایل خود را برای کاهش موانع نظارتی برای عملیات حفاری ابراز کرد.با اقدامات اجرایی و تغییرات قوانین،او می‌تواند محدودیت‌های مربوط به فعالیت‌های حفاری را کاهش دهد که هدف آن آسان‌‌‌‌تر‌کردن فعالیت شرکت‌های نفت و گاز است.

▪️سیاست‌های مبتنی بر اقلیم

ترامپ علاوه‌بر ترویج تولید،به‌طور مداوم با سیاست‌های مبتنی بر اقلیم که توسط اسلاف خود اجرا شده‌بود مخالفت کرده‌است.دولت او می‌تواند مقرراتی را با هدف کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از عملیات نفت و گاز، مانند الزامات هزینه متان و استانداردهای نظارت بر انتشارکربن، لغو کند. با کنار گذاشتن این اقدامات، ترامپ نشان خواهد داد که از تلاش‌ها برای کاهش اثرات زیست‌محیطی استخراج سوخت‌های فسیلی فاصله گرفته‌است.علاوه‌بر این، موضع ترامپ در مورد حفاری دریایی در صورت بازگشت به‌قدرت احتمالا تغییر خواهد کرد. در اولین دوره ریاست‌جمهوری خود،او سیاست‌هایی را با هدف گسترش لیزینگ نفت و گاز در خارج از کشور و برگرداندن محدودیت‌های اعمال‌شده توسط دولت اوباما دنبال کرد. دولت دوم ترامپ می‌تواند شاهد احیای مزایده‌‌‌‌های حفاری دریایی باشد که به‌طور بالقوه منجر به افزایش فعالیت‌های اکتشاف و توسعه در آب‌های فدرال می‌شود.حمایت از سوخت‌های فسیلی،به‌ویژه گاز طبیعی، در برنامه انرژی ترامپ نقش برجسته‌‌‌‌ای خواهد داشت.

️کانال مطالعات روابط بین الملل
   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
#اقتصاد_انرژی

▫️موضع انتخاباتی صنعت نفت آمریکا

▫️دنیای اقتصاد-حمید ملازاده

#بخش_پایانی

او می‌تواند مشوق‌ها و یارانه‌هایی را برای تقویت مصرف سوخت فسیلی، از جمله معافیت‌های مالیاتی برای تولید برق با سوخت گاز، ارائه دهد. علاوه‌بر این، ترامپ از وسایل نقلیه الکتریکی (EVs) انتقاد کرده و می‌تواند با لغو مقررات تشویق به تولید خودروهای الکتریکی و پایان‌دادن به اعتبار مالیاتی که از فروش آنها حمایت می‌کند، مانع گسترش آنها شود. حوزه دیگری که ترامپ ممکن است بر آن تاثیر بگذارد، صادرات گاز طبیعی مایع (LNG) است. ترامپ می‌تواند از توسعه پروژه‌های صادرات LNG، تسهیل فروش بین‌المللی گاز ایالات‌متحده و بهره‌‌‌‌برداری از توسعه‌‌‌‌دهندگان گاز حمایت کند. این امر با هدف گسترده‌تر او برای ترویج سلطه انرژی آمریکا در صحنه جهانی همسو خواهد بود، درحالی‌که سیاست‌های ترامپ ممکن است تقاضا برای نفت و گاز را در کوتاه‌مدت افزایش دهد، اما می‌تواند پیامدهای بلندمدتی برای تلاش‌های انتقال انرژی و کاهش تغییرات آب‌و‌هوایی داشته‌باشد. با اولویت‌دادن به سوخت‌های فسیلی بر منابع انرژی تجدیدپذیر، دولت دوم ترامپ می‌تواند مانع از پیشرفت به سمت کربن‌‌‌‌زدایی شود و چالش‌های زیست‌محیطی را تشدید کند.

▪️خروج از توافق پاریس

ستاد انتخاباتی ترامپ متعهد شد که ایالات‌متحده را از توافق پاریس، یک پیمان بین‌المللی برای مبارزه با تغییرات آب‌و‌هوایی، خارج کند. او این کار را در اولین دوره ریاست‌جمهوری خود انجام داد، اما بایدن دوباره به آن پیوست. ریاست‌جمهوری دوم ترامپ احتمالا به‌معنای خروج مجدد از توافق خواهد بود. سیاست‌های انرژی بالقوه دولت دوم ترامپ با تمرکز بر گسترش تولید نفت و گاز، عقب‌نشینی از طرح‌های آب‌و‌هوایی و حمایت از سوخت‌های فسیلی متمایز می‌شود. درحالی‌که این سیاست‌ها ممکن است در کوتاه‌‌‌‌مدت برای صنعت انرژی مفید باشند، اما نگرانی‌هایی را در مورد تاثیر آنها بر پایداری محیط‌زیست و گذار به منابع انرژی پاک‌‌‌‌تر ایجاد می‌کنند.

از آنجا‌که ایالات‌متحده منتظر نتیجه انتخابات آتی است، مسیر آینده سیاست انرژی این کشور نامشخص است و پیامدهای آن فراتر از مرزهای داخلی است. در مصاحبه با فاکس‌نیوز در دسامبر گذشته، ترامپ با اشاره به قصد خود برای اولویت‌دادن به امنیت مرزها و افزایش حفاری نفت و گاز، تمایل خود را برای عمل به‌عنوان یک «دیکتاتور برای یک‌روز» ابراز کرد.درحالی‌که کمپین ترامپ توضیح بیشتری ارائه نکرد، اد کروکس، نایب‌رئیس قاره آمریکا در وود مکنزی، پیشنهاد کرد؛ اظهارات ترامپ به اقدامات اجرایی بالقوه اشاره دارد. از سوی دیگر، کمپین نیکی هیلی به طرح انرژی و سخنرانی‌های گذشته وی برای تشریح موضع خود اشاره دارد.

▪️انتقاد از محدودیت‌های اکتشاف نفت و گاز

هیلی از محدودیت‌های دولت بایدن در محدودیت‌های اکتشاف نفت و گاز انتقاد کرد و بر تعهد خود به صدور مجوزهای سریع برای پروژه‌های انرژی جدید و حمایت از توسعه زیرساخت‌ها در سراسر کشور تاکید کرد. به همین ترتیب، قبل از خروج از رقابت و حمایت از ترامپ، فرماندار فلوریدا، ران دیسانتیس، متعهد شد که راه تولید انرژی داخلی را با هدف کاهش قیمت سوخت برای مصرف‌کنندگان باز‌کند. این مواضع اتخاذ‌شده توسط نامزدهای جمهوری‌خواه، نگرانی‌هایی را در مورد همسویی آنها با تلاش‌های بین‌المللی برای مقابله با تغییرات آب‌و‌هوایی ایجاد‌کرده است.درحالی‌که تعهدات جهانی برای حذف تدریجی سوخت‌های فسیلی در حال افزایش است، رهبران سیاسی که از توسعه توسعه نفت و گاز حمایت می‌کنند، برای این اهداف معضل تلقی می‌شوند. به‌رغم لفاظی‌‌‌‌های متفاوت مبارزات انتخاباتی، دولت بایدن بر اهمیت انتقال به منابع انرژی کم‌کربن تاکید کرده و در عین‌حال ادامه نیاز به نفت و گاز در آینده قابل پیش‌بینی را تایید کرده‌است، با این حال کارشناسان صنعت پیشنهاد می‌کنند که پویایی بازار و عوامل عرضه-تقاضای گسترده‌‌‌‌تر، بدون‌توجه به وعده‌‌‌‌ها و آرزوهای سیاسی، در نهایت مسیر صنعت انرژی را شکل می‌دهند.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
💐 فرا رسیدن سالروز میلاد حضرت مهدی (عج) و نیمه شعبان بر شما همراهان عزیز مبارک باد.                


هیأت تحریریه مجله ایرانی روابط بین الملل و شورای اجرایی کانال و گروه مطالعات روابط بین الملل

@iirjournal

@motaleeat_ravabt

@int_r_studies
▫️دومین سالگرد جنگ؛ آینده تیره و تار برای اوکراین

▫️ایسنا

#بخش_اول

روز بیست و چهارم فوریه همزمان با دومین سالگرد جنگ اوکراین، آینده برای این کشور جنگ‌زده تاریک و مبهم به نظر می‌رسد و اوکراین در میدان نبرد به دلیل کمبود نیرو، مهمات و هم‌چنین سرنوشت نامعلوم کمک‌های ایالات متحده، بیش از پیش آسیب‌پذیرتر شده است. درحالی که جنگ اوکراین دومین سالگرد خود را پشت سر گذاشته و وارد سومین سال می‌شود، کمک‌های نظامی بین‌المللی با روند کاهشی مواجه بوده و تاثیری بر میدان نبرد و ضدحمله تابستانی کی‌یف گذاشته است و در عین حال باعث می‌شود روسیه هر روز پیشرفت‌هایی در جنگ کسب کند.

▪️وضعیت کنونی روسیه-اوکراین

خبرگزاری "رویترز" می‌گوید «ولودیمیر زلنسکی» رئیس‌جمهور اوکراین همچنان «دوستان زیادی» دارد و می‌تواند با رهبران غربی پیرامون تضمین‌های امنیتی و تحریم‌های بیشتر علیه روسیه گفت‌وگو و رایزنی کند؛ اما این درحالی است که کمک‌های ایالات متحده به عنوان حامی اصلی اوکراین درگیر یک بن‌بست شده است.

اخیرا مجلس سنا آمریکا کمک ۶۰ میلیارد دلاری برای اوکراین تصویب کرد اما این اقدام با مخالفت سرسختانه جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان مواجه شده است. از طرفی، انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ آمریکا و بازگشت احتمالی «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور سابق آمریکا به عنوان چهره‌ جمهوری‌خواه می‌تواند تغییرات اساسی برای این جنگ و کمک‌های واشنگتن به کی‌یف به دنبال داشته باشد.رئیس‌جمهور اوکراین اخیرا با سفرهای متعددی که به کشورهای اروپایی داشته، همچنان مطالبات خود را برای دریافت کمک‌های نظامی و مالی از آنها عنوان کرده است. او هم‌چنین علاوه بر این سفرها و درخواست‌ها، با رهبران گروه ۷ تماسی خواهد داشت تا درخصوص تداوم جنگ اوکراین گفت‌وگو و رایزنی کند.

رویترز در ادامه به طور جداگانه‌ای به وضعیت ۲ کشور می‌پردازد و می‌گوید: «روسیه با جمعیت بیشتری که دارد می‌تواند پیشرفت‌های حائز اهمیتی در ارتش خود داشته و شاید این جنگ به نفع او باشد. هم‌چنین روسیه در تازه‌ترین دستاورد خود توانست کنترل شهر آودیوکا را به دست بگیرد اما باید یادآوری کرد که هزینه این جنگ برای روسیه سنگین بوده زیرا علاوه بر مقابله با تحریم‌ها، به دنبال اتکای بیشتر به چین است. با این حال، موقعیت اوکراین متزلزل‌تر است. روستاها و شهرها ویران شده و نیروها خسته شده‌اند. مهمات آنها رو به اتمام است و موشک‌ها و پهپادهای روسیه هر روز آنها را هدف قرار می‌دهد».

▪️خسارات جنگ در اوکراین و روسیه

خبرگزاری رویترز با اشاره به ویرانی عظیم اوکراین تاکید می‌کند: «مقیاس ویرانی در اوکراین حیرت‌آور است. تحقیقات اخیر بانک جهانی نشان می‌دهد که بازسازی اقتصاد اوکراین می‌تواند نزدیک به ۵۰۰ میلیارد دلار هزینه داشته باشد. ۲ میلیون واحد مسکونی آسیب دیده یا ویران شده و نزدیک به ۶ میلیون نفر به خارج از کشور گریخته‌اند. هم‌چنین این تحقیقات حاکی از ۱۵۲ میلیارد دلار خسارت به اوکراین از تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ است.بر اساس گزارش اخیر کمیته بین‌المللی نجات (IRC)، حدود ۱۴.۶ میلیون اوکراینی از جمله ۳.۷ میلیون آواره داخلی، از سال جاری به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این گزارش نشان داد که بیش از ۴۰۰۰ حمله به مراکز آموزشی و بیش از ۱۳۰۰ حمله به مراقبت های بهداشتی از فوریه ۲۰۲۲ ثبت شده در حالیکه بیش از ۱.۵ میلیون خانه ویران شده است.بر اساس گزارش «مرکز استراتژی اقتصادی» (CES) مستقر در کی‌یف، نرخ بیکاری در اوکراین که قبل از جنگ حدود ۱۰ درصد بود، در طول جنگ به بیش از ۳۰ درصد افزایش یافت و به ۱۷ درصد فعلی کاهش یافت. گرسنگی هم‌چنین یک نگرانی مهم در طول جنگ اوکراین بوده است و همزمان با گسترش این مسئله، ناامنی غذایی که تا ۳۰.۳ درصد افزایش یافت، اکنون به ۱۹.۲ درصد رسیده است.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
▫️دومین سالگرد جنگ؛ آینده تیره و تار برای اوکراین

▫️ایسنا

#بخش_دوم

خبرگزاری آناتولی می‌گوید تورم سالانه در روسیه که قبل از جنگ حدود ۹ درصد بود، در سال اول جنگ بین ۱۱ تا ۱۷.۸ درصد در نوسان بوده است. پس از این دوره تورم ۲ رقمی، به دلیل افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی کشور، تورم به ۲ تا ۳ درصد کاهش یافت. این آمار از زمانی که ۲.۳ درصد در ماه آوریل ثبت شده بود، به تدریج افزایش یافت و به ۷.۴ درصد در ماه ژانویه رسید.آناتولی می‌گوید اقتصاد روسیه از تحریم‌ها و تدابیر غرب «آسیب دیده است» و اتحادیه اروپا سیزدهمین بسته خود را پیش از دومین سالگرد جنگ علیه این کشور اعمال کرد؛ البته رئیس‌جمهور روسیه اخیرا در سخنانی اظهار کرد که این تحریم‌ها باعث شده تا روسیه اقتصاد خود را بهبود ببخشد و در حال کار بر روی تامین گاز داخلی خود است.

▪️چالش‌ها و پیامدهای احتمالی درخصوص شکست اوکراین

خبرگزاری آسوشیتدپرس نیز در گزارشی با اشاره به چالش‌های پیش‌روی اوکراین و پیامدهای احتمالی در صورت شکست این کشور در جنگ می‌نویسد: بعد از آنکه ضدحمله اوکراین نتوانست انتظارات مورد نیاز را برآورده کند، با شکست مواجه شد و هیچ دستاوردی به دنبال نداشت. همین امر موجب شد تا نیروهای مسلح اوکراین به سمت حالت دفاعی برای مقابله با نیروهای روسیه روی بیاورند.

البته نباید از این مسئله غافل شد که طبق آنچه شورای آتلانتیک می‌گوید اوکراین به‌رغم ضعف‌ها و شکست‌های پی در پی، تا حدی در دریای سیاه عملکرد موفقیت‌آمیزی از نگاه غرب داشته است. این کشور از تسلیحات دوربرد برای حمله به تاسیسات نظامی در کریمه و پهپادها برای غرق کردن کشتی‌های جنگی روسیه استفاده کرده است. اما با این حال، اوکراین به دنبال موشک‌های دوربرد بیشتر برای انجام حملات بیشتر در خاک روسیه است؛ اقدامی که موجب نگرانی برخی کشورهای اروپایی شده و احتمال می‌دهند شاید تنش‌های بیشتری را از سوی مسکو به دنبال داشته باشد.آسوشیتدپرس می‌گوید: اگر اوکراین سربازان بیشتری را استخدام نکند، خطوط دفاعی اوکراین بیش از حد در برابر حملات روسیه آسیب‌پذیرتر خواهد؛ به خصوص اگر این کشور حملات چندجانبه شدیدی را در امتداد خط مقدم ۱۰۰۰ کیلومتری آغاز کند. طبق آنچه قانونگذاران اوکراینی می‌گویند، ارتش اوکراین به طور میانگین با ۲۵ درصد کمبود نیرو مواجه است. فرماندهان اوکراین قادر نیستند به سربازان خود استراحت بدهند و روسیه هم اخیرا حجم حملاتش را افزایش داده است. ارتش اوکراین اعلام کرده که برای فاز بعدی جنگ به ۴۵۰ هزار الی ۵۰۰ هزار نیروی اضافی نیاز دارد.

حتی اگر اوکراین در این خصوص موفق شود که بعید است، باز هم نمی‌تواند به تعداد نیروی روسیه که سه برابر است، برسد. هم‌چنین اگر اوکراین جنگ را با کمبود سلاح ادامه دهد، این شرایط توانایی کشور را برای حفظ سرزمین‌ها و جان سربازان به خطر خواهد انداخت."ریچارد بارونز" تحلیلگر مسائل جنگ و فرمانده سابق فرماندهی نیروهای مشترک ارتش بریتانیا می‌گوید: در همین حال، روسیه در حال بسیج صنایع دفاعی خود است و ممکن است به زودی بتواند روزانه ۵۰۰۰ گلوله توپ شلیک کند. اوکراین در حال افزایش تولید تسلیحات داخلی خود است اما در کوتاه مدت نمی‌تواند در مقیاس با مسکو برابری کند.

گزارش آسوشیتدپرس تصریح می‌کند: اوکراین نه تنها برای کمک‌های نظامی بلکه برای حمایت مالی و کمک‌های بشردوستانه به متحدان غربی و سازمان‌های بین‌المللی متکی است. بدون کمک غرب، اوکراین تسلیحات، مهمات و آموزش مورد نیاز برای تداوم تلاش‌های جنگ را نخواهد داشت و هم‌چنین نمی‌تواند اقتصاد آسیب دیده خود را سرپا نگه دارد و یا به اوکراینی‌هایی که در نبردها گرفتار شده‌اند دست یابد.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
▫️دومین سالگرد جنگ؛ آینده تیره و تار برای اوکراین

▫️ایسنا

#بخش_پایانی

▪️وزرای خارجه و دیپلمات‌ کشورها در سازمان ملل چه گفتند؟

همزمان با بیست و چهارم فوریه، جنگ اوکراین ۲ ساله شد و به همین مناسبت، «دیمیترو کولبا» وزیر امور خارجه اوکراین طی سخنرانی در سازمان ملل متحد ضمن آنکه از کشورهای جهان خواست تا پشت اوکراین بایستند، مدعی شد که اگر آن‌ها این کار را انجام دهند، «پیروزی زودتر از آن اوکراین خواهد شد». علاوه بر وزیر خارجه اوکراین، همتایان او و دیگر مقامات نیز اظهاراتی را عنوان کردند.

«دیوید کامرون» وزیر امور خارجه بریتانیا به وجود خستگی ناشی از جنگ اوکراین اذعان کرد و مدعی شد: «ولادیمیر پوتین» رئیس‌جمهور روسیه به دنبال مصالحه نیست. درعوض، اقدام روسیه نوعی زورگویی نئوامپریالیست است. اگر پوتین در این جنگ پیروز شود، تمام جهان رنج خواهد کشید و آنچه در اوکراین شروع شده به همین جا ختم نخواهد شد.«رادوسلاو سیکورسکی» وزیر امور خارجه لهستان در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: تنها عزم ما می‌تواند از توهمات نئوامپریالیستی که ممکن است در هر نقطه از جهان به وجود بیاید، جلوگیری کند. ما باید این مسیر را ادامه دهیم تا زمانی که آقای پوتین بفهمد که روزهای امپریالیسم اروپا برای همیشه گذشته است.

«ایگنازیو کاسیس» وزیر امور خارجه سوئیس اظهار کرد: به درخواست دولت اوکراین، دولت سوئیس کنفرانس صلحی را در سطح بالا تا فصل تابستان برگزار خواهد کرد. ما از تمامی کشورها دعوت به عمل می‌آوریم تا برای یافتن راه‌حلی مشترک جهت صلح اوکراین براساس منشور سازمان ملل، حاکمیت و تمامیت ارضی اوکراین شرکت کنند.«آنالنا بربوک» وزیر امور خارجه آلمان به شورای امنیت سازمان ملل گفت: پوتین هر روز و هر ساعت صراحتا اعلام می‌کند که او خواستار مذاکرات صلح نیست. او می‌خواهد پیروزی و تسخیر خود را تکمیل کند.

«ژانگ ژون» سفیر دائم چین در سازمان ملل که کشورش متحد روسیه است، گفت: پکن به حاکمیت و تمامیت ارضی اوکراین و دیگر کشورها احترام می‌گذارد و خواستار افزایش تلاش‌ها برای دستیابی به صلح است. هم‌چنین به نگرانی‌های امنیتی مشروع همه کشورها باید احترام گذاشته شود و با گسترش جناح شرقی ناتو مخالف هستیم؛ اقدامی که روسیه نیز شدیدا با آن مخالف است.«لیندا توماس گرینفیلد» نماینده آمریکا در سازمان ملل گفت: پوتین از طریق تمام دروغ‌های روسیه سعی کرده است تاریخ را بازنویسی کند، موارد غیرقابل توجیه را توجیه کند، اراده مردم اوکراین و هم‌چنین اراده جامعه بین‌المللی را در هم بشکند. ما نمی‌توانیم به آنها اجازه وقوع چنین چیزی را بدهیم.

«آنتونیو گوترش» دبیرکل سازمان ملل نیز گفت: حمله تمام‌عیار روسیه منشور سازمان ملل و قوانین بین‌المللی را نقض کرده و همچنان با گذشت ۲ سال، این جنگ به عنوان زخم بازی در قلب اروپا باقی مانده است. خطر این درگیری در حال تشدید است و به طور جدی در حال گسترش می‌باشد.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
▫️دلایل تصویب عضویت سوئد در ناتو از سوی مجارستان/ آینده روابط بوداپست و مسکو

▫️ایلنا

"مرتضی مکی"، کارشناس مسائل اروپا با اشاره به موافقت مجارستان با عضویت سوئد در ناتو در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: مجارستان به عنوان یکی از مهم‌ترین کشورهای شرق اروپا پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، گام‌های بلندی را در جهت توسعه و رشد اقتصادی برداشت و در کنار لهستان و جمهوری چک سومین کشوری بود که در سال ۱۹۹۹ میلادی به ناتو پیوست. در این میان ویکتور اوربان به عنوان نخست‌وزیر مجارستان و برخاسته از حزب «فیدز» که یک رویکرد پوپولیستی دارد، به هر ترتیب سعی کرده که برخلاف کشورهای اتحادیه اروپا و خصوصاً دولت‌های شرق این قاره، سیاست‌های مستقل و فعال‌تری را در دستور کار خود قرار دهد. در این میان مسأله عضویت سوئد در ناتو هم در همین راستا قابلیت تحلیل دارد و به نوعی باید آن را در چهارچوب درخواست‌های مختلف مورد نظر قرار داد.

وی ادامه داد: به یاد داریم که ترکیه هم در خصوص عضویت سوئد در ناتو خواسته‌هایی را مطرح کرده بود که بخشی از آنها مربوط به استرداد برخی از سران پ.ک.ک و برخی دیگر از درخواست‌ها به مسائل تأمین تسلیحات از سوی ایالات متحده مربوط بود. با نگاهی به درخواست‌های ویکتور اوربان به این جمع‌بندی می‌رسیم که ماهیت این خواسته‌ها تا حد زیادی با ترکیه متفاوت است و اساساً به مسائل نظامی معطوف است. باید توجه شود که دو کشور مجارستان و ترکیه به دنبال استفاده از شرایط کنونی نظام بین‌الملل و کسب حداکثر امتیازات سیاسی و اقتصادی در بزنگاه‌های مختلف هستند اما آنها در این راستا هزینه و فایده‌های خاص خود را مطرح می‌کنند؛ یعنی تا روز آخر به این سمت می‌روند که منافع خود را کسب کرده و در قبال آن برخی از درخواست‌های طرف مقابل خود را اجابت کنند.

این تحلیلگر مسائل سیاسی تصریح کرد: به عنوان مثال ترکیه تا لحظه آخر و به خصوص در چند ماه اخیر با روسیه وارد مناسبات خاص خود شد و از آنها به نفع خود استفاده کرد و در مقابل روسیه هم چاره‌ای جز همکاری با ترکیه نداشته و ندارد. مجارستان هم به همین گونه سیاست‌های خود را پیش می‌برد و سعی می‌کند که پنجره همکاری با مسکو را باز نگه دارد. این در حالیست که باید توجه داشت که برای سوئد عضویت در ناتو بسیار اهمیت دارد و از حیث سیاسی و اقتصادی آورده‌های متفاوتی برای استکهلم به وجود خواهد آمد. بر همین اساس باید بگویم که مجارستان و اوربان سعی می‌کنند در این بزنگاه‌های استراتژیک منافع خود را تأمین کنند.

وی در پایان با اشاره به موافقت بوداپست در ارائه کمک‌های اروپا به کی‌یف خاطرنشان کرد: مجارستان در آخرین دقایق و پس از مخالفت بر سر تصویب کمک‌های اتحادیه اروپا به اوکراین در نهایت با اخذ امتیاز از سوئد و سایر دولت‌های اروپایی نخست عضویت استکهلم در ناتو را تأیید می‌کند و در مرحله دوم بسته حمایتی برای اوکراین را مورد تایید خود قرار می‌دهد که هر دو را باید در قبال یک امتیازگیری مشخص از اروپا بدانیم. به همین جهت نمی‌توان گفت که تأیید عضویت سوئد در ناتو توسط مجارستان این کشور را به صورت علنی مقابل روسیه قرار می‌دهد؛ بلکه عملاً یک توازن در این میان مطرح است که دولت‌ها به دنبال برقراری آن در شرایط کنونی هستند.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
▫️راه برای انتخاب یک زن به عنوان رئیس جمهور آمریکا هموار نیست

▫️ایلنا

"علی بیگدلی"، کارشناس مسائل آمریکا با اشاره به پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواهان در ایالت کارولینای جنوبی در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: قبل از هر چیز باید توجه داشته باشیم که نیکی هیلی، رقیب اصلی ترامپ در حزب جمهوریخواهان به دلیل اینکه در کارولینای جنوبی متولد شده است، روی آرای این ایالت به نفع خود بسیار حساب باز کرده بود اما در نهایت دونالد ترامپ با کسب بیش از ۶۰ درصد آرا توانست در این ایالت پیروز شود. این در حالیست که هیچ منعی برای انتخاب شدن یک زن به عنوان رئیس‌جمهوری ایالات متحده وجود ندارد اما بحث اینجاست که اساساً ساختار سیاسی و هرم قدرت در ایالات متحده پذیرش انتخاب یک زن به عنوان رئیس جمهور را ندارد و کانون‌های قدرت در پشت صحنه هم خواستار این امر نیستند.

وی ادامه داد: در زمان نامزدی هیلاری کلینتون در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا این مساله را شاهد بودیم و به همین دلیل معتقدم که اساساً مسیر برای پیروزی نیکی هیلی به عنوان رئیس‌جمهوری جدید ایالات متحده هموار نیست. به هر ترتیب دونالد ترامپ تا به اینجای کار توانسته در حزب جمهوری‌خواه اوضاع را به نفع خود پیش ببرد ولی نمی‌توان گفت که او صد در صد در این راستا پیروز میدان خواهد شد و بایدن را کنار می‌زند. نکته مهم این است که فضای فعلی غرب اعم از آمریکا و اروپا به سمت راستگرایان افراطی پیش رفته و این به معنای بروز یک مشکل مهم در مقیاس سیاست جهانی است؛ چراکه جریان چپ و راست میانه در غرب نتوانست اوضاع را آنگونه که باید، درست پیش ببرد و کنترل کند.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: این در حالیست که اروپا نگران پرونده اوکراین و پیامدهای آن است و در این میان بایدن هم در این پرونده با مشکلات زیادی روبه‌رو است که می‌تواند اوضاع را به هم بریزد.بدون شک ترامپ از سبد جمهوری‌خواهان بیرون خواهد آمد و در رویارویی نهایی، مقابل بایدن خواهد ایستاد. در جناح دموکرات‌ها هم تا به اینجای کار بایدن گزینه اصلی است. باید توجه کرد که ترامپ باز هم با شعار حفظ جایگاه و آبروی ایالات متحده به میدان آمده و این در حالیست که نظم بین‌المللی و حتی جایگاه سازمان ملل متحد با خدشه جدی روبرو شده است. در این بین کشورهای اروپایی از انتخاب مجدد ترامپ نگران هستند و به وضوح می‌توان ترس را در اظهارات مقامات آنها مشاهده کرد؛ به گونه‌ای که مقامات کشورهای اروپایی اعلام کردند که میلیاردها یورو برای تقویت بنیه نظامی خود کنار گذاشتند که این مواضع تا حدودی ترسناک و خطرناک است و نشان‌دهنده هراس اروپا از وضعیت و شرایط فعلی نظام بین الملل است.

وی در پایان خاطرنشان کرد: این وضعیت و روند حتی می‌تواند مقدمه‌ای بر شروع مسابقات تسلیحاتی در جهان و حتی به راه افتادن جنگ جهانی سوم باشد. در اردوگاه دموکرات‌ها باید به این مسئله دقت کرد که بایدن توانسته تا حد زیادی مشکلات اقتصادی را کنترل و ترمیم کند اما باید دانست که ترامپ هم در مقابل به دنبال آن است که بایدن را از جهات گوناگون به خصوص از منظر شخصی مورد هدف قرار دهد. به همین دلیل دموکرات‌ها روی مهاجرین و اقلیت‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنند و تلاش دارند آرای آنها را به سمت خود جلب کنند اما باید متوجه بود که خروجی انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده عملاً غیرقابل پیش‌بینی است و باید منتظر اقدامات طرفین و مواضع آنها طی ماه‌های آینده باشیم.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
#اقتصاد_انرژی

▫️تغییر بنیادین بازار جهانی گاز؟

▫️دنیای اقتصاد/پیمان قناعتی‌فرد

#بخش_اول

پیش‌بینی‌شده تا سال‌۲۰۲۵، جریان گاز طبیعی صادراتی آمریکا از سراسر مکزیک به یک پایانه صادراتی بزرگ در اقیانوس آرام آغاز خواهد شد، امری که منعکس‌‌‌‌کننده چشم‌‌‌‌انداز بازار جهانی گاز بوده که با توجه به سلطه ایالات‌‌‌‌متحده بر بازار انرژی دگرگون شده‌است. پیش‌بینی می‌شود در سال‌۲۰۲۵ میلادی، صنعت سوخت فسیلی ایالات‌‌‌‌متحده جایگاه مهمی را در عرضه گاز طبیعی به آسیا به‌دست خواهد آورد. مسیری که مستقیما از طریق مکزیک می‌گذرد.به گزارش نیویورک‌‌‌‌تایمز، مسیر جدید می‌تواند زمان سفر به کشورهای آسیایی تشنه انرژی را از طریق لوله‌‌‌‌کشی گاز به پایانه کشتیرانی در ساحل اقیانوس آرام واقع در مکزیک و دورزدن کانال پاناما که در اثر ترافیک و خشکسالی رونق گذشته را ندارد، به نصف کاهش دهد.

▪️ترمینال جدید گازی در مکزیک

این ترمینال نمادی از تغییر عظیمی است که در تجارت‌جهانی گاز در جریان است، تغییری که برای چندین دهه‌بر بازار سوخت‌های فسیلی در سراسر جهان تاثیر خواهد گذاشت و بدون‌شک، پیامدهایی نیز درخصوص مبارزه با تغییرات آب‌و‌هوایی خواهد داشت. رونق صنعت فرکینگ (‌شکاف لایه‌های نفتی) ایالات‌‌‌‌متحده، این کشور را به بزرگ‌ترین تولیدکننده و صادرکننده گاز در جهان تبدیل کرد. در همان زمان، سایر کشورهای جهان شروع به استفاده بیشتر از گاز در نیروگاه‌ها، کارخانه‌‌‌‌ها و خانه‌‌‌‌های مسکونی کردند تا از سوخت‌های آلوده‌‌‌‌کننده محیط‌زیست مانند زغال‌سنگ و نفت دوری کنند. لازم به ذکر است، سطح تقاضای گاز طبیعی به‌ویژه در چین، هند و کشورهای آسیای جنوب‌‌‌‌شرقی که به‌سرعت در حال صنعتی‌شدن هستند، روبه‌رشد است.

در مکزیک، این اقدام در حال‌حاضر بر روی یک پایانه گاز، موسوم به Energía Costa Azul متمرکز است که در ابتدا برای ارسال گاز در جهت دیگر طراحی شده‌بود. این پایانه بیش از یک دهه‌است که گاز را از تانکرهای آسیایی تخلیه کرده و به کالیفرنیا و آریزونا ارسال می‌کند؛ گازی که البته با هدف تولید برق سوزانده می‌شود.فرکینگ همه‌چیز را تغییر داد. اکنون کاستاآزول که بین کوه‌‌‌‌های آگاو در باخای کالیفرنیا و اقیانوس آرام قرارگرفته‌است، در حال تبدیل‌شدن به یک مرکز صادراتی گاز تولیدی آمریکا به ارزش ۲‌میلیارد دلار است. این اولین مورد توسعه در شبکه تاسیسات صادرات گاز است که در سواحل غربی مکزیک پایه‌‌‌‌‌‌‌‌ریزی شده‌است.

▪️بازهم تاخیر در اجرای راهبرد آب و هوای پاک

افزایش تولید در ایالات‌‌‌‌متحده، به‌ویژه در حوضه پرمین در غرب تگزاس، همراه با اشتهای روزافزون جهان، این نگرانی را ایجاد‌کرده است که استفاده از گاز می‌تواند گذار جهانیان به منابع انرژی پاک‌‌‌‌تر (مانند انرژی خورشیدی یا بادی) را از گازهای گلخانه‌‌‌‌ای که باعث تغییرات آب‌وهوایی می‌شوند، به تاخیر بیندازد. چندی پیش، دولت بایدن روند تصویب راه‌اندازی پایانه‌‌‌‌های جدید صادراتی در ایالات‌‌‌‌متحده را متوقف کرد، این در حالی بود که کاهش اثرات گاز بر گرمایش جهانی، مدنظر دولتمردان آمریکایی قرار داشت. لازم به ذکر است تصمیم جدید ایالات‌‌‌‌متحده بر چندین طرح پیشنهادی از سوی مکزیک نیز تاثیر می‌گذارد. برخی از پایانه‌‌‌‌های این کشور از قبل نیز گاز آمریکا را صادر می‌کردند. Sempra، شرکت سازنده کاستا‌‌‌‌آزول، از اظهارنظر در این زمینه‌ خودداری کرد. لازم به ذکر است کاستا‌‌‌‌آزول مدتی است تاییدیه‌‌‌‌های صادراتی را در اختیار داشته و مراحل احداث آن، تا حدود زیادی تکمیل شده‌است.

▪️افق رشد جایگاه مکزیک در صادرات گاز

اگر هر پنج پایانه برنامه‌‌‌‌ریزی شده در مکزیک در نهایت با حجم پیشنهادی خود ساخته و شروع به فعالیت کنند، مکزیک به چهارمین صادرکننده بزرگ گاز در جهان تبدیل خواهد شد. هر ترمینال از نظر تئوری برای چندین دهه‌فعالیت خواهد کرد. این موضوع فعالان زیست‌محیطی را نه‌‌‌‌تنها در مورد تغییرات آب‌‌‌‌و‌‌‌‌هوایی، بلکه درخصوص نشت احتمالی خطوط لوله و افزایش ترافیک کشتیرانی در خلیج کالیفرنیا، نگران کرده‌است. خلیج کالیفرنیا تا حدی تنوع‌زیستی دارد که گاهی اوقات از آن به‌عنوان «آکواریوم جهان» نیز یاد می‌شود.در همین ارتباط، فرناندو اوچوا؛ از مدیران یک سازمان غیرانتفاعی با تمرکز بر محیط‌زیست، اعلام کرد: «عملیات این دست پروژه‌های صادراتی نه‌‌‌‌تنها به‌معنای انتشار بالای کربن و متان است، بلکه متاسفانه به‌معنای صنعتی‌‌‌‌شدن یک اکوسیستم بکر است.»


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
#اقتصاد_انرژی

▫️تغییر بنیادین بازار جهانی گاز؟

▫️دنیای اقتصاد/پیمان قناعتی‌فرد

#بخش_پایانی

▪️جنبه اقتصادی انتخاب مکزیک

علاوه بر نزدیک‌تر‌بودن به میادین گازی تگزاس نسبت به کالیفرنیا، قوانین زیست‌محیطی کمتر سختگیرانه مکزیک و هزینه‌های ساخت ارزان‌تر، برخی از دلایلی است که تاسیس این پایانه‌‌‌‌های صادراتی به‌جای سواحل‌‌‌‌غربی ایالات‌‌‌‌متحده، در آنجا پیشنهاد می‌شود، اما تحلیلگران می‌گویند که این پایانه‌‌‌‌ها اساسا آمریکایی هستند و آنها عمدتا توسط شرکت‌های گاز ایالات‌‌‌‌متحده اداره می‌شوند.در این رابطه، گرگور کلارک که در زمینه پروژه‌های انرژی در سراسر قاره آمریکا برای Global Energy Monitor تحقیق می‌کند، گفت: «هر‌‌‌‌گونه گسترش زیرساختی انرژی در مکزیک‌برابر با توسعه این صنعت در ایالات‌‌‌‌متحده است. ایالات‌‌‌‌متحده هفت پایانه صادراتی فعال و پنج پایانه دیگر در دست ساخت دارد که پیش‌بینی می‌شود حجم صادرات خود را تنها در عرض چهار سال‌آینده، به دو‌برابر برساند.» تا همین اواخر، نفتکش‌ها می‌توانستند نسبتا سریع از کانال پاناما عبور کنند و زمان سفر از پایانه‌‌‌‌های صادراتی خلیج‌مکزیک به آسیا معقول بود، اما خشکسالی در پاناما تعداد کشتی‌هایی که روزانه از کانال عبور می‌کنند را به‌شدت کاهش داده‌است.

گاز توسط فعالان صنعت سوخت‌های فسیلی به‌عنوان جایگزین تمیزتر از نفت یا زغال‌سنگ معرفی شده‌است، با این‌وجود اما مطالعات اخیر، سازگاری گاز با محیط‌زیست را زیر سوال برده است، به‌ویژه در شرایطی که گاز در مسافت‌‌‌‌های طولانی‌‌‌‌تر در سراسر جهان حمل شده و انرژی بیشتری مصروف کشتیرانی می‌شود. علاوه‌بر این، فرآیند مایع‌‌‌‌سازی گاز برای مناسب ساختن آن با هدف حمل‌ونقل، بسیار انرژی‌‌‌‌بر است.

دولت مکزیک در این رابطه، به درخواست‌ها برای اظهارنظر پاسخ نداده و به‌طور علنی در مورد دستورالعمل جدید رئیس‌‌‌‌جمهور بایدن نیز اظهارنظری نکرده‌است. هر چند مقامات ایالتی و فدرال در مکزیک از پایانه‌‌‌‌های صادراتی پیشنهادی به‌عنوان ایجادکننده فرصت جدید شغلی یاد کرده‌‌‌‌اند، اما بحث در مورد حفاظت از محیط‌زیست در مبارزات قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری این کشور در ژوئن را چندان مورد‌توجه قرار ندادند. گفتنی است، نامزد پیشتاز یعنی کلودیا شینبام؛ شهردار سابق مکزیکوسیتی، یکی از فعالان شناخته‌‌‌‌شده محیط‌زیست است. پیش‌بینی سطح تقاضا برای گاز در آسیا در چند سال‌گذشته سرمایه‌گذاران را از سراسر جهان به خط ساحلی خلیج کالیفرنیا جذب کرده‌است. مدتی است پیشنهادات برای راه‌اندازی پایانه‌‌‌‌های صادراتی جدید زیادشده‌است. این در شرایطی است که حتی پیش از اینکه بیل‌‌‌‌ها به زمین برسند، قرارداد گازی که از آنها صادر می‌شود، برای تحویل تا ده‌‌‌‌ها سال‌آینده منعقد و نهایی شده‌است.


️کانال مطالعات روابط بین الملل

@motaleeat_ravabt  ⭕️   

https://www.tg-me.com/motaleeat_ravabt
2024/10/01 19:27:34
Back to Top
HTML Embed Code: