رادیو فرهنگ گوتنبرگ
برادر فاطمه و محمدحسین سپهری خبر داد که از زمان بازداشت #فاطمه_سپهری (۳۰ شهریور ۱۴۰۱) و #فرزانه_قرهحسنلو (۱۳ آبان ۱۴۰۱) تاکنون حتی برای یک روز نیز به آنان مرخصی درمانی، مرخصی نوروزی یا مرخصی در ایام تعطیلات رسمی داده نشده است. ادامه خبر👇👇👇👇 @raadiofarhang
او همچنین نوشت: «در پی درگذشت برادر فرزانه قرهحسنلو، با وجود پیگیریهای مکرر وکیل پرونده و اعلام آمادگی خانواده برای تودیع وثیقه، درخواست مرخصی با مخالفت دادستان البرز، حسن مددی، رئیس دادگستری استان، حسین فاضلی هریکندی، و همچنین نهاد اطلاعات سپاه مواجه شد.
از سوی دیگر، طبق نظریه پزشکی قانونی رژیم اسلامی، فرزانه قرهحسنلو پس از جراحی تومور سینه، به یک ماه مرخصی استعلاجی نیاز داشت و این موضوع نیز مورد تأیید قرار گرفته بود، اما حتی در این شرایط نیز مجوز خروج موقت از زندان برای ایشان صادر نشد.»
آقای سپهری در خصوص شرایط بند ۵ زندان وکیلآباد مشهد، چنین نوشت:
«شرایط نگهداری در بند ۵ زندان وکیلآباد نیز بسیار نگرانکننده است. پنجرههای این بند از سال
۱۴۰۱
با آجر مسدود شدهاند و از تاریخ ۱۵ آذر سال گذشته، همزمان با سقوط بشار اسد، درِ بند نیز بسته شده است. در نتیجه هیچگونه تهویه هوایی در این فضا وجود ندارد. از سوی دیگر، در نتیجه عدم انجام تعمیرات و بازسازی مناسب، و سپردن امور عمرانی به افراد فاقد صلاحیت و دانش فنی لازم، وضعیت سرویسهای بهداشتی به شدت نامطلوب است؛ سیفونها بهدرستی کار نمیکنند و همین امر باعث شده بوی تعفن شدیدی در فضای بند حاکم باشد. هوای سنگین و آلوده، نفس کشیدن را برای زندانیان دشوار کرده است. فاطمه سپهری که به بیماری قلبی مبتلاست، بهویژه تحت فشار این شرایط طاقتفرسا قرار دارد و ادامه حبس در چنین وضعیتی، سلامت او را بهشدت تهدید میکند.»
فرزانه و همسرش #حمید_قرهحسنلو بیش از ۲۰ ماه است که از دیدار یکدیگر محروم ماندهاند. این در حالیست که خانواده بارها اعلام کردهاند حاضرند تمامی هزینههای اعزام، از جمله هزینه حضور نیروهای امنیتی را شخصاً تقبل کنند، اما دادستان کرج و نهاد اطلاعاتی همچنان با این درخواست مخالفت میکنند.»
او در انتها شعری را که حمید قرهحسنلو برای همسرش از طریق خانوادهاش فرستاده به شرح منتشر کرده است:
«ديریست که از روی دلآرای تو دوريم
محتاج بيان نيست که مشتاق حضوريم
زين قصهی پر غصه عجب نيست شكستن
هرچند كه با حوصلهی سنگ صبوريم
گنجیست غم عشق كه در زير سرماست
زاری مكن ای دوست اگر بیزر و زوريم»
#محمدحسین_سپهری
@raadiofarhang
از سوی دیگر، طبق نظریه پزشکی قانونی رژیم اسلامی، فرزانه قرهحسنلو پس از جراحی تومور سینه، به یک ماه مرخصی استعلاجی نیاز داشت و این موضوع نیز مورد تأیید قرار گرفته بود، اما حتی در این شرایط نیز مجوز خروج موقت از زندان برای ایشان صادر نشد.»
آقای سپهری در خصوص شرایط بند ۵ زندان وکیلآباد مشهد، چنین نوشت:
«شرایط نگهداری در بند ۵ زندان وکیلآباد نیز بسیار نگرانکننده است. پنجرههای این بند از سال
۱۴۰۱
با آجر مسدود شدهاند و از تاریخ ۱۵ آذر سال گذشته، همزمان با سقوط بشار اسد، درِ بند نیز بسته شده است. در نتیجه هیچگونه تهویه هوایی در این فضا وجود ندارد. از سوی دیگر، در نتیجه عدم انجام تعمیرات و بازسازی مناسب، و سپردن امور عمرانی به افراد فاقد صلاحیت و دانش فنی لازم، وضعیت سرویسهای بهداشتی به شدت نامطلوب است؛ سیفونها بهدرستی کار نمیکنند و همین امر باعث شده بوی تعفن شدیدی در فضای بند حاکم باشد. هوای سنگین و آلوده، نفس کشیدن را برای زندانیان دشوار کرده است. فاطمه سپهری که به بیماری قلبی مبتلاست، بهویژه تحت فشار این شرایط طاقتفرسا قرار دارد و ادامه حبس در چنین وضعیتی، سلامت او را بهشدت تهدید میکند.»
فرزانه و همسرش #حمید_قرهحسنلو بیش از ۲۰ ماه است که از دیدار یکدیگر محروم ماندهاند. این در حالیست که خانواده بارها اعلام کردهاند حاضرند تمامی هزینههای اعزام، از جمله هزینه حضور نیروهای امنیتی را شخصاً تقبل کنند، اما دادستان کرج و نهاد اطلاعاتی همچنان با این درخواست مخالفت میکنند.»
او در انتها شعری را که حمید قرهحسنلو برای همسرش از طریق خانوادهاش فرستاده به شرح منتشر کرده است:
«ديریست که از روی دلآرای تو دوريم
محتاج بيان نيست که مشتاق حضوريم
زين قصهی پر غصه عجب نيست شكستن
هرچند كه با حوصلهی سنگ صبوريم
گنجیست غم عشق كه در زير سرماست
زاری مكن ای دوست اگر بیزر و زوريم»
#محمدحسین_سپهری
@raadiofarhang
«مهرگان نامآور»، شاعر و فعال لُر اهل دهدشت روز سهشنبه ۱۲فروردین۱۴۰۴ در دهدشت مورد حمله چند لباس شخصی قرار گرفته و بهشدت زخمی شده است.
تصاویری در اختیار ایرانوایر قرار گرفته که نشان میدهد چشم راست این شهروند و فعال مدنی در اثر ضربوشتم شدید، کبود و خونمرده شده و روی مچ پا و دست او نیز آثاری از کبودی مشهود است.
یک منبع مطلع به ایرانوایر گفته که این حمله حدود ساعت ۳ بعدازظهر در جاده سلامت شهر دهدشت اتفاق افتاده است.
ايران واير
تصاویری در اختیار ایرانوایر قرار گرفته که نشان میدهد چشم راست این شهروند و فعال مدنی در اثر ضربوشتم شدید، کبود و خونمرده شده و روی مچ پا و دست او نیز آثاری از کبودی مشهود است.
یک منبع مطلع به ایرانوایر گفته که این حمله حدود ساعت ۳ بعدازظهر در جاده سلامت شهر دهدشت اتفاق افتاده است.
ايران واير
محکومیت یک فعال محیطزیست اهل بهشهر مازندران به ۷ ماه حبس تعزیری
حر منصوری، فعال محیطزیست و دیدهبان منطقه میانکاله اهل بهشهر مازندران، توسط شعبه ۱۴۷ دادگاه کیفری دو شهرستان نور به اتهام «نشر اکاذیب» به ۷ ماه حبس تعزیری محکوم شد.
بنا به گزارش هیرکانی، این حکم در پی شکایتی مرتبط با افشاگری منصوری درباره قطع درختان جنگلهای هیرکانی برای احداث پارکینگ مجموعه گردشگری الیمالات صادر شده است.
منصوری که سالها برای حفاظت از تالاب میانکاله و زیستبومهای شکننده مازندران تلاش کرده، از چهرههای برجسته در میان فعالان محیطزیست منطقه است.
مجموعه الیمالات در اسفند ۱۴۰۲ با قطع حدود چهار هزار درخت در جنگلهای هیرکانی سلیاکتی نور برای ساخت پارکینگ، انتقادات گسترده بومیان و فعالان محیطزیست را برانگیخت.
حر منصوری، فعال محیطزیست و دیدهبان منطقه میانکاله اهل بهشهر مازندران، توسط شعبه ۱۴۷ دادگاه کیفری دو شهرستان نور به اتهام «نشر اکاذیب» به ۷ ماه حبس تعزیری محکوم شد.
بنا به گزارش هیرکانی، این حکم در پی شکایتی مرتبط با افشاگری منصوری درباره قطع درختان جنگلهای هیرکانی برای احداث پارکینگ مجموعه گردشگری الیمالات صادر شده است.
منصوری که سالها برای حفاظت از تالاب میانکاله و زیستبومهای شکننده مازندران تلاش کرده، از چهرههای برجسته در میان فعالان محیطزیست منطقه است.
مجموعه الیمالات در اسفند ۱۴۰۲ با قطع حدود چهار هزار درخت در جنگلهای هیرکانی سلیاکتی نور برای ساخت پارکینگ، انتقادات گسترده بومیان و فعالان محیطزیست را برانگیخت.
زندان چوبیندر قزوین؛ منوچهر بختیاری از تماس تلفنی با خانواده محروم است
منوچهر بختیاری، زندانی سیاسی محبوس در زندان چوبیندر قزوین، ۱۷ روز است که از برقراری تماس تلفنی با خانواده محروم مانده است.
سارا عباسی همسر این زندانی سیاسی در این خصوص اعلام کرد که آقای بختیاری از تاریخ ۲۹ اسفند ۱۴۰۳ به دستور مسئولین زندان از حق برقراری تماس با خانواده محروم شده است. وی همچنین ایام عید را در سلول انفرادی به سر برده است.
منوچهر بختیاری، زندانی سیاسی محبوس در زندان چوبیندر قزوین، ۱۷ روز است که از برقراری تماس تلفنی با خانواده محروم مانده است.
سارا عباسی همسر این زندانی سیاسی در این خصوص اعلام کرد که آقای بختیاری از تاریخ ۲۹ اسفند ۱۴۰۳ به دستور مسئولین زندان از حق برقراری تماس با خانواده محروم شده است. وی همچنین ایام عید را در سلول انفرادی به سر برده است.
نزديك به سه ماه بى خبرى از وضعيت بيژن كاظمى زندانى سياسى
بیژن کاظمی با گذشت نزديك به سه ماه همچنان در بازداشت موقت بهسر میبرد. این زندانی سیاسی پیشین، برای بار دوم، در تاریخ ۳۰ دیماه ۱۴۰۳ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در کوهدشت، بدون هیچ گونه احضار یا ابلاغ قبلی، بازداشت و بنا به اظهار ضابطین، در تاریخ سوم بهمن به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.
او در این مدت تنها یکتماس تلفنی کوتاه، آنهم پیش از اعزام به اوین، با خانواده خود داشته و بیش از ۵۰ روز است که هیچ گونه تماسی با خانواده نداشته است.
کاظمی از حق هرگونه تماس تلفنی و ملاقات با خانواده و وکلایش محروم است. وکلای او همچنین امکان دسترسی به پروندهاش را ندارند.
متاسفانه حتی اتهام وی تاکنون به خانواده و وکیل اعلام نشده است.
کاظمی، در فروردین ماه ۱۳۹۹ نیز به اتهام امنیتی بازداشت و به سه سال و نیم زندان محکومشد. وی پس از گذراندن ۲ سال حبس در زندان مرکزی خرمآباد، با پابند الکترونیکی از زندان آزاد شد.
خانوادهی او به شدت نگران سلامتیاش هستند. او در نتیجهی تحمل دو سال حبس از بیماریهای متعددی رنج می برد
بیژن کاظمی با گذشت نزديك به سه ماه همچنان در بازداشت موقت بهسر میبرد. این زندانی سیاسی پیشین، برای بار دوم، در تاریخ ۳۰ دیماه ۱۴۰۳ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در کوهدشت، بدون هیچ گونه احضار یا ابلاغ قبلی، بازداشت و بنا به اظهار ضابطین، در تاریخ سوم بهمن به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.
او در این مدت تنها یکتماس تلفنی کوتاه، آنهم پیش از اعزام به اوین، با خانواده خود داشته و بیش از ۵۰ روز است که هیچ گونه تماسی با خانواده نداشته است.
کاظمی از حق هرگونه تماس تلفنی و ملاقات با خانواده و وکلایش محروم است. وکلای او همچنین امکان دسترسی به پروندهاش را ندارند.
متاسفانه حتی اتهام وی تاکنون به خانواده و وکیل اعلام نشده است.
کاظمی، در فروردین ماه ۱۳۹۹ نیز به اتهام امنیتی بازداشت و به سه سال و نیم زندان محکومشد. وی پس از گذراندن ۲ سال حبس در زندان مرکزی خرمآباد، با پابند الکترونیکی از زندان آزاد شد.
خانوادهی او به شدت نگران سلامتیاش هستند. او در نتیجهی تحمل دو سال حبس از بیماریهای متعددی رنج می برد
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
برگزاری بیست و دومین زادروز جاویدنام حمیدرضا روحی.
حمیدرضا روحی ساکن تهران بود که در شامگاه جمعه ۲۷ آبان ۱۴۰۱، در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران، در منطقه شهر زیبا، تهران با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری فاشیست اسلامی به قتل رسید.
@raadiofarhang
حمیدرضا روحی ساکن تهران بود که در شامگاه جمعه ۲۷ آبان ۱۴۰۱، در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران، در منطقه شهر زیبا، تهران با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری فاشیست اسلامی به قتل رسید.
@raadiofarhang
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نگار ثابت دختر مهوش ثابت، زندانی عقیدتی، از نهادهای حقوق بشری و رسانهها برای نجات زندانیان سیاسی و عقیدتی در خطر اعدام با انتشار این ویدیو و متن زیر خواستار اقدام فوری شد.
ادامه خبر👇👇👇👇
@raadiofarhang
نگار ثابت دختر مهوش ثابت، زندانی عقیدتی، از نهادهای حقوق بشری و رسانهها برای نجات زندانیان سیاسی و عقیدتی در خطر اعدام با انتشار این ویدیو و متن زیر خواستار اقدام فوری شد.
ادامه خبر👇👇👇👇
@raadiofarhang
رادیو فرهنگ گوتنبرگ
نگار ثابت دختر مهوش ثابت، زندانی عقیدتی، از نهادهای حقوق بشری و رسانهها برای نجات زندانیان سیاسی و عقیدتی در خطر اعدام با انتشار این ویدیو و متن زیر خواستار اقدام فوری شد. ادامه خبر👇👇👇👇 @raadiofarhang
پارلمان اروپا اخیراً بیانیهای در محکومیت آزار سیستماتیک زنان و اقلیتها در ایران منتشر کرده و از جمله به نام مادرم، مهوش ثابت، در کنار اسامی محکومان به اعدام اشاره شده است.
او به تومور ریه و پوکی استخوان شدید مبتلاست و بازگشتش به زندان، اعدام خاموش خواهد بود.
از نهادهای حقوق بشری و رسانهها خواستار اقدام فوری برای نجات جان عزیزان بی گناه هستیم.
The European Parliament recently condemned the systematic persecution of women and minorities in Iran, mentioning my mother, Mahvash Sabet, alongside names of death row inmates.
The gravity of our mother’s situation has been underscored during this recent speech at the European Parliament. She suffers from a lung tumor and severe osteoporosis—returning her to prison would be a silent execution.
I urge human rights organizations and the media to act urgently in shedding further light on these grave injustices.
@raadiofarhang
او به تومور ریه و پوکی استخوان شدید مبتلاست و بازگشتش به زندان، اعدام خاموش خواهد بود.
از نهادهای حقوق بشری و رسانهها خواستار اقدام فوری برای نجات جان عزیزان بی گناه هستیم.
The European Parliament recently condemned the systematic persecution of women and minorities in Iran, mentioning my mother, Mahvash Sabet, alongside names of death row inmates.
The gravity of our mother’s situation has been underscored during this recent speech at the European Parliament. She suffers from a lung tumor and severe osteoporosis—returning her to prison would be a silent execution.
I urge human rights organizations and the media to act urgently in shedding further light on these grave injustices.
@raadiofarhang
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
آنچهباقیماند…
از این همه جنایت چطور میشه گذشت!؟
نه فراموش میکنیم و نه میبخشیم!
mahsapiraei
ادامه خبر👇👇👇
@raadiofarhang
از این همه جنایت چطور میشه گذشت!؟
نه فراموش میکنیم و نه میبخشیم!
mahsapiraei
ادامه خبر👇👇👇
@raadiofarhang
رادیو فرهنگ گوتنبرگ
آنچهباقیماند… از این همه جنایت چطور میشه گذشت!؟ نه فراموش میکنیم و نه میبخشیم! mahsapiraei ادامه خبر👇👇👇 @raadiofarhang
آنچه باقی ماند» فقط نمایشگاه اندوه نیست. موزهی مبارزه است. حافظهی صدها جان عزیزی که صدایشان، آرام یا بلند، در روان ما میپیچد؛ صدایی که هر روز آزادی را در گوشمان زمزمه میکند.
این نمایشگاه که با همکاری خانوادههای دادخواه و فعالان حقوق بشر برپا شده، مجموعهای از اشیاء شخصی، عکسها، نامهها و یادگاریهای جانباختگان سرکوبها را به نمایش میگذارد. هدف اصلی این نمایشگاه جلوگیری از فراموشی، مبارزه با تبدیل قربانیان به اعداد و ارقام آماری، و تأکید بر ارزش تکتک جانهای از دسترفته است.
نمایشگاه حاوی اشیائی است که هر کدام داستانی تلخ و غمانگیز را روایت میکنند؛ از کفشهای قرمز کوردیا تا لباس عروسیای که سفیدیاش به سرخی خون آغشته است، از کلاه بچگانهی خونین تا عینکهایی که زمانی برای دیدن زیباییهای جهان به چشم عزیزانمان بود، و اکنون تنها نمادی از جنایات ظالمانهاند. این اشیاء، که بسیاری از آنها به تازگی از ایران منتقل شدهاند، نه تنها یادآور دردها و رنجهای خانوادههای قربانیاناند، بلکه تجسمی از ارادهی مردم ایران برای آزادی و عدالت به شمار میروند.
اهمیت این نمایشگاه فراتر از یک یادآوری تاریخی است؛ این ابتکار بخشی از جنبش دادخواهی است که در تلاش است جنایات جمهوری اسلامی را در سطح جهانی آشکار کند. برگزارکنندگان نمایشگاه بر این باورند که یادآوری و بازگو کردن این وقایع نه تنها برای جلوگیری از تکرار تاریخ بلکه برای تقویت ارادهی جهانی در برابر ظلم و استبداد ضروری است. این نمایشگاه همچنین تأکید میکند که مبارزه برای عدالت، همدلی با خانوادههای قربانیان، و حفظ یاد و خاطرهی آنها بخشی از هویت هر انسانی است که به آزادی و کرامت انسان اعتقاد دارد.
@raadiofqrhqng
این نمایشگاه که با همکاری خانوادههای دادخواه و فعالان حقوق بشر برپا شده، مجموعهای از اشیاء شخصی، عکسها، نامهها و یادگاریهای جانباختگان سرکوبها را به نمایش میگذارد. هدف اصلی این نمایشگاه جلوگیری از فراموشی، مبارزه با تبدیل قربانیان به اعداد و ارقام آماری، و تأکید بر ارزش تکتک جانهای از دسترفته است.
نمایشگاه حاوی اشیائی است که هر کدام داستانی تلخ و غمانگیز را روایت میکنند؛ از کفشهای قرمز کوردیا تا لباس عروسیای که سفیدیاش به سرخی خون آغشته است، از کلاه بچگانهی خونین تا عینکهایی که زمانی برای دیدن زیباییهای جهان به چشم عزیزانمان بود، و اکنون تنها نمادی از جنایات ظالمانهاند. این اشیاء، که بسیاری از آنها به تازگی از ایران منتقل شدهاند، نه تنها یادآور دردها و رنجهای خانوادههای قربانیاناند، بلکه تجسمی از ارادهی مردم ایران برای آزادی و عدالت به شمار میروند.
اهمیت این نمایشگاه فراتر از یک یادآوری تاریخی است؛ این ابتکار بخشی از جنبش دادخواهی است که در تلاش است جنایات جمهوری اسلامی را در سطح جهانی آشکار کند. برگزارکنندگان نمایشگاه بر این باورند که یادآوری و بازگو کردن این وقایع نه تنها برای جلوگیری از تکرار تاریخ بلکه برای تقویت ارادهی جهانی در برابر ظلم و استبداد ضروری است. این نمایشگاه همچنین تأکید میکند که مبارزه برای عدالت، همدلی با خانوادههای قربانیان، و حفظ یاد و خاطرهی آنها بخشی از هویت هر انسانی است که به آزادی و کرامت انسان اعتقاد دارد.
@raadiofqrhqng
شیخ زاهد شهابی، برادر دادخواه جاویدنام شیخ آزاد شهابی، به تازگی به یکی از بازداشتگاههای امنیتی سنندج منتقل شده است.
بنا به گزارش کُردپا، وق تاکنون دو بار با خانوادهاش تماس تلفنی برقرار کرده و از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانوادهاش محروم مانده است.
شیخ زاهد شهابی ساعت پنج بامداد دوشنبه چهارم فروردین ۱۴۰۴، با یورش مزدوران اداره تروریستی اطلاعات سقز به خانقاه «راه آزادی» با توسل به خشونت بازداشت شد.
در این یورش، مزدوران اطلاعات بدون ارائه حکم قضایی به این مکان هجوم برده و خانواده شیخ زاهد را مورد بیاحترامی قرار دادند. همچنین، وسایل شخصی او از جمله تلفن همراهش ضبط شده است.
این بازداشت در حالی صورت میگیرد که شیخ زاهد شهابی در جشن نوروزی کوه جاقل در بیستوچهارم اسفند ۱۴۰۳ با پیامی از اتحاد و آزادی سخن گفته بود.
همچنین، در تاریخ بیستوسوم مهر ۱۴۰۳، مزدوران اطلاعات به خانقاه «راه آزادی» یورش بردند و به خانواده شیخ آزاد شهابی حمله کردند که در پی آن تعدادی از دراویش و اعضای خانواده وی مورد ضربوشتم قرار گرفتند.
@raadiofarhang
بنا به گزارش کُردپا، وق تاکنون دو بار با خانوادهاش تماس تلفنی برقرار کرده و از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانوادهاش محروم مانده است.
شیخ زاهد شهابی ساعت پنج بامداد دوشنبه چهارم فروردین ۱۴۰۴، با یورش مزدوران اداره تروریستی اطلاعات سقز به خانقاه «راه آزادی» با توسل به خشونت بازداشت شد.
در این یورش، مزدوران اطلاعات بدون ارائه حکم قضایی به این مکان هجوم برده و خانواده شیخ زاهد را مورد بیاحترامی قرار دادند. همچنین، وسایل شخصی او از جمله تلفن همراهش ضبط شده است.
این بازداشت در حالی صورت میگیرد که شیخ زاهد شهابی در جشن نوروزی کوه جاقل در بیستوچهارم اسفند ۱۴۰۳ با پیامی از اتحاد و آزادی سخن گفته بود.
همچنین، در تاریخ بیستوسوم مهر ۱۴۰۳، مزدوران اطلاعات به خانقاه «راه آزادی» یورش بردند و به خانواده شیخ آزاد شهابی حمله کردند که در پی آن تعدادی از دراویش و اعضای خانواده وی مورد ضربوشتم قرار گرفتند.
@raadiofarhang
نخستین مرخصی داود رضوی پس از ۹۵۴ روز حبس ناعادلانه
۱۶ فروردین ۱۴۰۴ – داود رضوی، عضو هیئتمدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، که در تاریخ ۵ مهر ۱۴۰۱ با یورش مأموران امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود، امروز پس از ۹۵۴ روز حبس بدون حتی یک روز مرخصی، برای تنها پنج روز از زندان آزاد شد.
رضوی، ۶۵ ساله، در طول دوران بازداشت خود با مشکلات گوارشی و دیگر بیماریهای جسمی مواجه بوده و با وجود تأکید پزشکان بر ضرورت ادامه روند درمان، تاکنون از حق مرخصی درمانی محروم مانده بود.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن ابراز خرسندی از اعطای این مرخصی، خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط داود رضوی و نیز ابراهیم مددی، از اعضای هیئت مؤسس سندیکا، و همچنین سایر کارگران، معلمان، زنان و فعالان مدنی زندانی است.
کارگر زندانی آزاد باید گردد.
به امید برقراری عدالت در ایران و سراسر جهان.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۱۶ فروردین ۱۴۰۴
۱۶ فروردین ۱۴۰۴ – داود رضوی، عضو هیئتمدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، که در تاریخ ۵ مهر ۱۴۰۱ با یورش مأموران امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود، امروز پس از ۹۵۴ روز حبس بدون حتی یک روز مرخصی، برای تنها پنج روز از زندان آزاد شد.
رضوی، ۶۵ ساله، در طول دوران بازداشت خود با مشکلات گوارشی و دیگر بیماریهای جسمی مواجه بوده و با وجود تأکید پزشکان بر ضرورت ادامه روند درمان، تاکنون از حق مرخصی درمانی محروم مانده بود.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن ابراز خرسندی از اعطای این مرخصی، خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط داود رضوی و نیز ابراهیم مددی، از اعضای هیئت مؤسس سندیکا، و همچنین سایر کارگران، معلمان، زنان و فعالان مدنی زندانی است.
کارگر زندانی آزاد باید گردد.
به امید برقراری عدالت در ایران و سراسر جهان.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۱۶ فروردین ۱۴۰۴
اتهام «بغی» علیه کریم خجسته؛ انتقال به زندان لاکان رشت
کریم خجسته، زندانی سیاسی و فعال صنعتی، در آستانه سال نو با اتهامی سنگین «بغی» به زندان لاکان رشت منتقل شده است. مأموران امنیتی، روز ۲۳ اسفند ۱۴۰۳ با یورش به محل کار کریم خجسته در شهرستان خمام، او را بازداشت کرده و به بازپرسی منتقل کردهاند. در این نهاد قضایی، بدون هیچ بازجویی تازهای، اتهام بغی به او تفهیم و وی بهصورت بلاتکلیف به زندان لاکان رشت منتقل شده است.
سابقه بازداشت و آزادی موقت
کریم خجسته پیش از این نیز با اتهام تبلیغ علیه نظام مواجه شده بود. در تاریخ ۳۰ تیر ۱۴۰۳، کریم خجسته به دلیل فعالیتهای انتقادی، بازداشت و مدتی را در زندان گذراند. پس از حدود چهار ماه و نیم بازداشت، سرانجام در تاریخ ۹ آذر ۱۴۰۳ با قرار وثیقه سنگین ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. اما آزادی او چندان به طول نینجامید؛ چرا که کمتر از چهار ماه بعد، بدون ارائه دلایل و مدارک جدید، به شکلی غیرقانونی و بدون بازجویی مجدد، پروندهای که پیشتر به اتهام تبلیغ علیه نظام مفتوح شده بود، این بار با عنوان "بغی" دوباره فعال شد.
کانون حقوق بشر ایران
کریم خجسته، زندانی سیاسی و فعال صنعتی، در آستانه سال نو با اتهامی سنگین «بغی» به زندان لاکان رشت منتقل شده است. مأموران امنیتی، روز ۲۳ اسفند ۱۴۰۳ با یورش به محل کار کریم خجسته در شهرستان خمام، او را بازداشت کرده و به بازپرسی منتقل کردهاند. در این نهاد قضایی، بدون هیچ بازجویی تازهای، اتهام بغی به او تفهیم و وی بهصورت بلاتکلیف به زندان لاکان رشت منتقل شده است.
سابقه بازداشت و آزادی موقت
کریم خجسته پیش از این نیز با اتهام تبلیغ علیه نظام مواجه شده بود. در تاریخ ۳۰ تیر ۱۴۰۳، کریم خجسته به دلیل فعالیتهای انتقادی، بازداشت و مدتی را در زندان گذراند. پس از حدود چهار ماه و نیم بازداشت، سرانجام در تاریخ ۹ آذر ۱۴۰۳ با قرار وثیقه سنگین ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. اما آزادی او چندان به طول نینجامید؛ چرا که کمتر از چهار ماه بعد، بدون ارائه دلایل و مدارک جدید، به شکلی غیرقانونی و بدون بازجویی مجدد، پروندهای که پیشتر به اتهام تبلیغ علیه نظام مفتوح شده بود، این بار با عنوان "بغی" دوباره فعال شد.
کانون حقوق بشر ایران
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
روایت تکاندهنده محمد محمدی، از آسیبدیدگان جنبش «زن، زندگی، آزادی»
محمد محمدی، دوست جاویدنام محسن شکاری و یکی از آسیبدیدگان جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» که در شرایط بلاتکلیفی به سر میبرد، در ویدیویی به شرح تجربه تلخ مجروحیت، بازداشت و شکنجه خود به دست مزدوران خامنهای خائن پرداخته است.
وی در تاریخ سیام شهریور ۱۴۰۱ بر اثر شلیک گلوله مزدوران جمهوری اسلامی از ناحیه پا به شدت زخمی شد.
محمدی پس از مجروحیت توسط نهادهای اطلاعاتی بازداشت و به مدت ۱۰ روز در اسارت بود، جایی که تحت بازجویی و شکنجههای شدید و وحشیانه قرار گرفت.
این روایت، گوشهای از رنج و مقاومت افرادی را به تصویر میکشد که در مسیر مبارزه برای آزادی و عدالت، هزینههای سنگینی پرداختهاند و اکنون نیازمند کمک سازمانها و فعالان حقوق بشری هستند.
محمد محمدی، دوست جاویدنام محسن شکاری و یکی از آسیبدیدگان جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» که در شرایط بلاتکلیفی به سر میبرد، در ویدیویی به شرح تجربه تلخ مجروحیت، بازداشت و شکنجه خود به دست مزدوران خامنهای خائن پرداخته است.
وی در تاریخ سیام شهریور ۱۴۰۱ بر اثر شلیک گلوله مزدوران جمهوری اسلامی از ناحیه پا به شدت زخمی شد.
محمدی پس از مجروحیت توسط نهادهای اطلاعاتی بازداشت و به مدت ۱۰ روز در اسارت بود، جایی که تحت بازجویی و شکنجههای شدید و وحشیانه قرار گرفت.
این روایت، گوشهای از رنج و مقاومت افرادی را به تصویر میکشد که در مسیر مبارزه برای آزادی و عدالت، هزینههای سنگینی پرداختهاند و اکنون نیازمند کمک سازمانها و فعالان حقوق بشری هستند.
زندانی سیاسی روحالله خسروی؛ نگهداری با قل و زنجیر در قرنطینه زندان دزفول
در حال حاضر وضعیت روحالله خسروی در حالت نگرانکنندهای قرار دارد، زیرا نهتنها بیش از ۲۰ ماه است که هیچ دادگاهی برای او برگزار نشده، بلکه برخوردهای امنیتی و تنبیهی علیه او شدت گرفته ا ست
روح الله خسروی، زندانی سیاسی اهل ایذه، پس از انتقال از زندان سپیدار اهواز به زندان دزفول، اکنون بیش از ۱۰ روز است که در شرایطی تحقیرآمیز و غیراستاندارد، در بند قرنطینه و با دستوپای زنجیر شده نگهداری میشود.
بنا به گزارش منابع مطلع، این انتقال در ادامهی فشارها و آزارهای سیستماتیک علیه این زندانی صورت گرفته است. روحالله خسروی پیش از این نیز در اعتراض به بلاتکلیفی خود پس از ۱۹ ماه بازداشت، دست به اعتصاب غذا زده بود. به گفته نزدیکان او، مقامات قضایی و امنیتی با نادیده گرفتن اصل تفکیک جرائم و حقوق قانونی متهمان، نهتنها از رسیدگی به پروندهاش خودداری کردهاند، بلکه با اعمال تنبیهاتی چون انتقال به زندانهای دور از محل سکونت و نگهداری در شرایط نامناسب، تلاش دارند فشار روحی و جسمی بر او را افزایش دهند.
کانون حقوق بشر ایران
در حال حاضر وضعیت روحالله خسروی در حالت نگرانکنندهای قرار دارد، زیرا نهتنها بیش از ۲۰ ماه است که هیچ دادگاهی برای او برگزار نشده، بلکه برخوردهای امنیتی و تنبیهی علیه او شدت گرفته ا ست
روح الله خسروی، زندانی سیاسی اهل ایذه، پس از انتقال از زندان سپیدار اهواز به زندان دزفول، اکنون بیش از ۱۰ روز است که در شرایطی تحقیرآمیز و غیراستاندارد، در بند قرنطینه و با دستوپای زنجیر شده نگهداری میشود.
بنا به گزارش منابع مطلع، این انتقال در ادامهی فشارها و آزارهای سیستماتیک علیه این زندانی صورت گرفته است. روحالله خسروی پیش از این نیز در اعتراض به بلاتکلیفی خود پس از ۱۹ ماه بازداشت، دست به اعتصاب غذا زده بود. به گفته نزدیکان او، مقامات قضایی و امنیتی با نادیده گرفتن اصل تفکیک جرائم و حقوق قانونی متهمان، نهتنها از رسیدگی به پروندهاش خودداری کردهاند، بلکه با اعمال تنبیهاتی چون انتقال به زندانهای دور از محل سکونت و نگهداری در شرایط نامناسب، تلاش دارند فشار روحی و جسمی بر او را افزایش دهند.
کانون حقوق بشر ایران
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هفدهم فروردین، زادروز جاویدنام آرمیتا گراوند است.
خواهرش آپا، این ویدیو را منتشر کرد و نوشت:
«آرمیتای ایران قلبم زادروزت مبارک...
امروز روزی که تو به دنیا آمدی و با حضورت دنیای ما را روشن کردی تو نوری ماندگار در دلهای ماهستی
خیلی دوستت دارم...🤍🕊️»
۱۴۰۴/۰۱/۱۷
awvageravand_
ـ آرمیتا دختری ورزشکار و نقاش بود. جمهوری اسلامی به دروغ مدعی شد که افت فشار خون باعث زمین خوردن او شد. اما منابع موثقی به توانا اطلاع دادند که حجاببانی با نام بهاره جنگروی او را در داخل واگن مترو هل داده و باعث مرگش شده است.
حکومت مرگ آرمیتا را با تاخیر اعلام کرد تا وقایع مختلف و مرور زمان این جنایت را تحتالشعاع قرار دهد. اما جنایت مشمول مرور زمان نمیشود.
خواهرش آپا، این ویدیو را منتشر کرد و نوشت:
«آرمیتای ایران قلبم زادروزت مبارک...
امروز روزی که تو به دنیا آمدی و با حضورت دنیای ما را روشن کردی تو نوری ماندگار در دلهای ماهستی
خیلی دوستت دارم...🤍🕊️»
۱۴۰۴/۰۱/۱۷
awvageravand_
ـ آرمیتا دختری ورزشکار و نقاش بود. جمهوری اسلامی به دروغ مدعی شد که افت فشار خون باعث زمین خوردن او شد. اما منابع موثقی به توانا اطلاع دادند که حجاببانی با نام بهاره جنگروی او را در داخل واگن مترو هل داده و باعث مرگش شده است.
حکومت مرگ آرمیتا را با تاخیر اعلام کرد تا وقایع مختلف و مرور زمان این جنایت را تحتالشعاع قرار دهد. اما جنایت مشمول مرور زمان نمیشود.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
گرامیداشت و برگزاری تولد حمیدرضا روحی و آرمیتا گراوندتوسط جمعی از هموطنان در تهران
شانزدهم و هفدهم فروردین، به ترتیب زادروز حمیدرضا روحی و آرمیتا گراوند است. دو جوان که توسط جانیان جمهوری اسلامی به قتل رسیدند.
@raadiofarhang
شانزدهم و هفدهم فروردین، به ترتیب زادروز حمیدرضا روحی و آرمیتا گراوند است. دو جوان که توسط جانیان جمهوری اسلامی به قتل رسیدند.
@raadiofarhang
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
برگزاری زادروز جاویدنام آرام حبیبی
روز بیست و ششم آبانماە ١٤٠١، مردم سنندج پس از بازگشت از مراسم چهلم پیمان منبری، داریوش علیزادە، یحیی رحیمی و محمد امینی، از جانباختگان خیزش انقلابی زن، زندگی، آزادی دست به تجمع اعتراضی زدند.
نیروهای سرکوبگر در این روز اقدام بە تیراندازی بە سوی شهروندان معترض کردند که در پی آن، دو معترض بە نامهای "شاهو بهمنی" و "آرام حبیبی" جان خود را از دست دادند
@raadiofarhang
روز بیست و ششم آبانماە ١٤٠١، مردم سنندج پس از بازگشت از مراسم چهلم پیمان منبری، داریوش علیزادە، یحیی رحیمی و محمد امینی، از جانباختگان خیزش انقلابی زن، زندگی، آزادی دست به تجمع اعتراضی زدند.
نیروهای سرکوبگر در این روز اقدام بە تیراندازی بە سوی شهروندان معترض کردند که در پی آن، دو معترض بە نامهای "شاهو بهمنی" و "آرام حبیبی" جان خود را از دست دادند
@raadiofarhang
گلباران مزاراجاوید نام حمیدرضا روحی در بیست و دومین سالگرد تولد او
حمیدرضا روحی ساکن تهران بود که در شامگاه جمعه ۲۷ آبان ۱۴۰۱، در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران، در منطقه شهر زیبا، تهران با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری فاشیست اسلامی به قتل رسید.
@raadiofarhang
حمیدرضا روحی ساکن تهران بود که در شامگاه جمعه ۲۷ آبان ۱۴۰۱، در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران، در منطقه شهر زیبا، تهران با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری فاشیست اسلامی به قتل رسید.
@raadiofarhang